Σήμερα με πήρε τηλέφωνο μια φίλη μου που έρχεται Αγγλία την ερχόμενη εβδομάδα να με ρωτήσει τι καιρό θα κάνει και τι ρούχα να φέρει. Η ερώτηση αυτή απαντιέται μόνο με κρυστάλλινη σφαίρα. Βασικά είναι σαν να ρωτάς τι φαγητό θα φτιάξει η μάνα του Βασιλάκη Καΐλα την ερχόμενη Τετάρτη. Ούτε η ίδια δεν ξέρει, και πολύ λιγότερο εγώ. Της απάντησα αυτό ακριβώς που δεν ήθελε να ακούσει, δηλαδή ότι μπορεί να κάνει κρύο ή ζέστη, να βρέχει ή να έχει ήλιο, να φυσάει ή να έχει άπνοια, και καλύτερα να φέρει απ' όλα, κοντομάνικα, μακρυμάνικα, ζακέτες, μπουφάν, κασκώλ, σκούφο, για να είναι μέσα.
Το απόγευμα που γύρισα στο σπίτι, μου ήρθε φαεινή ιδέα να πάω στο φυτώριο της περιοχής να αγοράσω ζουμπούλια. Καθώς είχε ήλιο και ζέστη, και βαριόμουν να ντυθώ της προκοπής, φόρεσα ένα μακώ μπλουζάκι, φόρμα και παπούτσια χωρίς κάλτσες, και βγήκα. Σημ: τα παπούτσια χωρίς κάλτσες είναι αγγλική πατέντα. Μην με παρεξηγείτε. Είμαι εδώ τόσα χρόνια, όλο και κάποιο κουσούρι θα μου μείνει.
Η στάση του λεωφορείου είναι σε σημείο που δεν τη βλέπει ο ήλιος αλλά την πιάνει αέρας, και καθώς περίμενα κανένα δεκάλεπτο ένιωσα η αλήθεια είναι μια δροσιά, αλλά ΟΚ, δεν μπορώ να πω ότι κρύωνα κιόλας. Δίπλα μου μια κοπελίτσα που φαινόταν φοιτήτρια, ίσως να ήταν και Ελληνίδα έτσι που την έκοψα από την εμφάνιση, τουρτούριζε. Ήταν ντυμένη με τζην, παλτό, κασκώλ, μπότες ψηλές και με γουνάκι, έλεγες ότι ετοιμαζόταν να πάει στα χιόνια - και με κοιτούσε με μια έκφραση σαν να σκεφτόταν "είναι τρελές αυτές οι Αγγλίδες". Σε λίγο ήρθε στη στάση και ένας νεαρός, σίγουρα Άγγλος. Αυτός φορούσε τζην και κοντομάνικο. Είχε μαζί του ζακέτα αλλά την κρατούσε στο χέρι - μάλλον ζεσταινόταν. Η κοπέλα ήταν έτοιμη να λιποθυμήσει (από το σοκ μάλλον, αλλά μπορεί να ήταν κι από το κρύο). Ίσα που άντεξε μέχρι να έρθει το λεωφορείο (το οποίο άργησε αφού περίμενε τα άλλα δυο που έρχονταν πίσω του να το φτάσουν, γιατί ως γνωστόν τα λεωφορεία προτιμούν να ταξιδεύουν τρία-τρία).
Στο φυτώριο εξυπηρετούσε ένας νεαρός, γύρω στα 22-23, φορούσε σκούφο και κασκώλ και κρατούσε αναμένο τσιγάρο στο χέρι. Μιλούσε αργά και βασανιστικά, και δεν μπορούσα να καταλάβω αν ήταν μαστουρωμένος ή απλά βλάκας. Μπορεί και να τον είχε βαρέσει ο ήλιος γιατί σήμερα είχε λιακάδα όλη μέρα. Πάντως σε ό,τι τον ρωτούσα απαντούσε με διαφορά φάσης. Και να πεις ότι του έκανα απρόσμενες ερωτήσεις; Πόσο πότισμα θέλει - πόσο θα μείνει ανθισμένο - χρειάζεται να το μεταφυτέψω - αυτά δεν ρωτάνε όλοι στα φυτώρια; Με τα πολλά κατάφερε να απαντήσει σε όλα (2-3 φορές την εβδομάδα, παύση, 2-3 μήνες, παύση, όχι, παύση) και μάλιστα με έπεισε να μην πάρω μια μικρή γλάστρα με ένα ζουμπούλι που είχε 4 λίρες, αλλά μια λίγο μεγαλύτερη με τρία που είχε 10 λίρες. Πλην όμως στην τιμή των 10 λιρών υπήρχαν δύο διαφορετικές, μία με τρία χρωματιστά ζουμπούλια, και μία με τρία άσπρα σαν-ζουμπούλια. Μου λέει, διάλεξε ποια από τις δυο θες; Του λέω, τι διαφορά έχουν; Και μου απαντάει: το χρώμα.
Mάλλον με είχε πάρει για ξανθιά, δεν εξηγείται αλλιώς. Να μου έκανε πλάκα το αποκλείω.
Του λέω, ναι το χρώμα το βλέπω ότι είναι διαφορετικό, αλλά υπάρχει διαφορά στην ανθεκτικότητα του φυτού ή στην φροντίδα που χρειάζεται; (Προσέξτε ότι δεν είπα: και τι φυτό είναι αυτό το άλλο ωρέ, πρώτον για να μην τον βραχυκυκλώσω - στην περίπτωση που δεν ήταν ζουμπούλι και δεύτερον για να μην με πάρει για χαζή - στην περίπτωση που ήταν). Μου είπε όχι, δεν υπάρχει διαφορά, πήρα λοιπόν τα χρωματιστά, που ήμουν σίγουρη τι ήταν, έδωσα το δεκάλιρο και έφυγα με ελαφρά πηδηματάκια.
Πριν φύγω δεν μπορούσα να μην κάνω άλλη μια δύσκολη ερώτηση: πουλάτε χώμα; Απάντηση (μετά από παύση): όχι τώρα. Περίμενα για περισσότερες διευκρινήσεις, τίποτα. Κάνω δεύτερη ερώτηση: θα πουλάτε κάποια στιγμή στο μέλλον; Παύση. Ναι. Παύση. Κι άλλη παύση. Εγώ δεν έλεγα τίποτα, περίμενα να δω αν θα συνεχίσει. Την ερχόοοοοομενη εβδομάδα θα έχουμε, είπε τελικά (την ερχόοοοοοομενη όπως λέμε "την ερχόμενη και αν").
Άλλη φορά θα του στέλνω τις ερωτήσεις με ταχυδρομικό περιστέρι για να έχει προλάβει αν τις μελετήσει πριν πάω.
Τα ζουμπούλια που κοσμούν την ανάρτηση αυτή είναι τα νεοαποκτηθέντα. Το ηλιοβασίλεμα είναι χθεσινό, άσχετο με την ανάρτηση, και το βάζω μόνο επειδή είναι ωραίο.
Αν ετοιμάζεστε να έρθετε προς τα μέρη μας το Πάσχα, φέρτε τα πάντα από ρούχα, δεν κάνω πλάκα. Φέρτε και ομπρέλα, γιατί μπορεί τον τελευταίο καιρό να έχουμε στεγνώσει, αλλά η λαϊκή σοφία λέει: April showers bring May flowers (οι βροχές του Απρίλη φέρνουν τα λουλούδια του Μάη).
