Saturday, 18 August 2007

Περί Νορβηγίας γενικώς


Μερικά πράγματα που (ίσως) δεν ξέρετε για τη Νορβηγία.

Έχει πληθυσμό μόλις 4.5 εκατομμύρια. 475,000 ζουν στο Όσλο.

Η πιο εντυπωσιακή πόλη της είναι, κατά κοινή ομολογία, η Bergen. Το τραίνο από το Όσλο για την Bergen κάνει 6.5 ώρες.

Έχει 50.000 νησιά και ακτογραμμή μήκους 22.000 χιλιομέτρων, που αποτελείται κυρίως από φιόρδ (η ακτογραμμή της Ελλάδας είναι περίπου 15.000 χλμ).

Η οικονομία της βασίζεται στο πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα ναυπηγεία, το ψάρεμα, τα μεταλεύματα και ό,τι παράγεται από ξύλο (από ξυλεία μέχρι χαρτί και οδοντογλυφίδες).

Ανεξαρτητοποιήθηκε το 1905. Στο παρελθόν υπαγόταν εναλλάξ στη Σουηδία και τη Δανία.

Προσπάθησε να διατηρήσει ουδετερότητα κατά τη διάρκεια των παγκοσμίων πολέμων, αλλά μετά την κατοχή της από τη Γερμανία στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, προσχώρησε τελικά στο ΝΑΤΟ. Είναι μέλος της Schengen, ωστόστο αρνείται πεισματικά να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μπουυυυυυυ).

Ήταν μια από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που "ασπάστηκαν" το διαδίκτυο. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της εταιρίας comScore, 70% των Νορβηγών ηλικίας άνω των 15 έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ο μέσος όρος για την Ευρώπη είναι 40%.

Οι Νορβηγοί έχουν αδυναμία στη φύση και έντονη περιβαλλοντική συνείδηση. Είναι λαός που αγαπάει το έξω και τα σπορ, όχι μόνο ό,τι έχει σχέση με σκι, αλλά και κάθε είδους δραστηριότητα στο νερό ή στο βουνό.

Οι Νορβηγοί πιστεύουν στη δύναμη της ατομικής συμβολής για το γενικό καλό. Η λέξη dugnad, που σημαίνει σύμπραξη, εφαρμόζεται πρακτικά κάθε φορά που χρειάζεται να γίνει μια συλλογική προσπάθεια για την επίτευξη κοινωνικών, πολιτιστικών ή περιβαλλοντικών στόχων π.χ. ανακαίνηση ενός σχολείου, καθαρισμός δασικών περιοχών κ.λπ. Αν και ζουν σε ένα πλέον ευκατάστατο κράτος, δεν έχουν την απαίτηση να τους λύσει όλα τα προβλήματα η κυβέρνηση...

Σε πρόσφατη έρευνα της Unicef για την ευημερία των παιδιών στις πλούσιες χώρες, η Νορβηγία πήρε την 7η θέση (η Ελλάδα την 13η και η Βρετανία την 21η).

Κάθε Δεκέμβριο από το 1947 και μετά, η Νορβηγία στέλνει στο Λονδίνο ένα τεράστιο έλατο, ως δώρο για την βοήθεια που της πρόσφερε η Βρετανία κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το δέντρο στολίζεται με άσπρα φώτα και τοποθετείται στην κεντρική πλατεία του Λονδίνου, την Trafalgar Square.

Το Βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη απονέμεται σε τελετή που πραγματοποιείται στο Δημαρχείο του Όσλο στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του (Σουηδού) Άλφρεντ Νόμπελ. Τα υπόλοιπα βραβεία Νόμπελ (Φυσικής, Χημείας, Ιατρικής, Λογοτεχνίας και Οικονομίας) απονέμονται στην Αίθουσα Συναυλιών της Στοκχόλμης την ίδια μέρα.

Φημισμένοι Νορβηγοί: οι Βίκινγκς (και ειδικά ο Έρικ ο Ερυθρός που ανακάλυψε τη Γροιλανδία), ο εξπρεσιονιστής ζωγράφος Έντβαρντ Μουνκ (αυτός με την Κραυγή), το μουσικό συγκρότημα A-Ha (αυτοί με το Take on me, Take me on), ο θεατρικός συγγραφέας Χένρικ Ίψεν (αυτός με τους Βρικόλακες), ο εξερευνητής Θωρ Χάγερνταλ (αυτός με το Kon-Tiki).

Thursday, 16 August 2007

Περί Όσλο ειδικώς


Άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο Όσλο:

1. Να επισκεφτείτε το Norsk Folkemuseum (Λαογραφικό Μουσείο) και ειδικά το υπαίθριο κομμάτι του, με τα 155 αυθεντικά Νορβηγικά σπίτια και μαγαζιά. Θα δείτε διάφορους τύπους κατοικίας: σπίτια που έχουν μεταφερθεί "ως είχαν" από πόλεις και χωριά της Νορβηγίας, Λαπωνέζικα αντίσκηνα, καθώς και παραδοσιακά ξύλινα σπίτια με σκεπές από γρασίδι (torvtak). Αν πάτε καλοκαίρι, θα έχετε την αίσθηση ότι ταξιδέψατε στο χρόνο, αφού το "χωριό" ζωντανεύει, με χορευτικές και μουσικές εκδηλώσεις, παρουσιάσεις λαϊκών τεχνών, επιδείξεις παραδοσιακής μαγειρικής κ.λπ.

Ανάλογο υπαίθριο μουσείο υπάρχει στη Στοκχόλμη (που για να είμαι ειλικρινής μου άρεσε περισσότερο), αλλά και του Όσλο είναι πολύ καλό.


2. Να ανεβείτε στο Holmenkollen, όπου βρίσκεται η γιγαντιαία εξέδρα για άλματα με σκι και απ' όπου έχετε πανοραμική θέα της πόλης. Δεν πήγαμε (ας μείνει και κάτι για το επόμενο ταξίδι) αλλά πρέπει να αξίζει. Το πόσο τεράστια είναι η εξέδρα μπορείτε να το καταλάβετε από την παρακάτω φωτογραφία. Παρότι είναι τραβηγμένη από το φιόρδ, η εξέδρα φαίνεται πολύ καθαρά (στο κέντρο της φωτογραφίας, κοντά στην κορυφή του βουνού).


3. Να κάνετε μια βόλτα στην πόλη και κυρίως να περπατήσετε στον κεντρικό πεζόδρομο (Κarl Johans Gate) που συνδέει τα ανάκτορα με τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Θα δείτε κάποια εντυπωσιακά κτήρια, τον καθεδρικό ναό, McDonalds, Burger King και Peppes Pizza, τα οποία μην τα φτύνετε, γιατί είναι ίσως τα μόνα μέρη που αντέχει η τσέπη σας.


Γενικώς τα μαγαζιά στο Όσλο δεν με εντυπωσίασαν - τα φτηνά ήταν πολύ χύμα, και τα ακριβά πολύ ακριβά. Τα παραδοσιακά Νορβηγικά πουλόβερ τα έβρισκες με 100 κορώνες (12€) στα υπαίθρια καλάθια, αλλά για να πάρεις ένα πιο ποιοτικό, ήθελες πάνω από 1800 κορώνες (230€) ή 799 κορώνες (100€) για ένα παιδικό! Αναλόγως έβρισκες άνετα φτηνιάρικα σουβενίρ (πλαστικά κουκλάκια, ξωτικά κ.λπ.) αλλά οι τιμές στα μαγαζιά των μουσείων ήταν αρκετά τσιμπημένες. Πάντως από τη στιγμή που αποφασίζεις ότι δεν θα δώσεις 10 ευρώ για ένα κουκλάκι, η Νορβηγία είναι ο παράδεισος του πτωχού ταξιδιώτη, γιατί αφού όλες οι τιμές είναι αστρονομικές, δεν αγοράζεις τίποτα και ησυχάζεις.


4. Ό,τι χρήματα γλιτώσετε από τα ψώνια που δεν θα κάνετε, μπορείτε να τα επενδύσετε σε ένα καλό εστιατόριο, όπου θα φάτε εξαιρετικά ψαρικά και κρέατα. Σας προτείνω το στυλάτο Cafe Sorgenfri στο Aker Brugge, όπου δύο άτομα μπορούν να φάνε κάτι ελαφρύ με 500-600 κορώνες (65-75€). Έφαγα μια καταπληκτική bouillabaisse (γαλλική ψαρόσουπα, καλύτερη από αυτές που έφαγα στη Γαλλία, εντελώς τίγκα στο ψάρι) με 205 κορώνες (25€). Και στο τέλος, όταν παράγγειλα καφέ (33 κορώνες ή 4€), το γάλα ήρθε σε ατομικό μπουκαλάκι.


Αν δεν βρέχει πολύ, μπορείτε να καθίσετε έξω χειμώνα-καλοκαίρι. Όλα τα μαγαζιά έχουν τέντες, υπαίθριες σόμπες και κουβέρτες (αυτά τα κόκκινα στις φωτογραφίες) για όσους κρυώνουν. Προφανώς όταν έχει ήλιο δεν σας χρειάζονται οι κουβέρτες, αλλά ούτε και τα ρούχα σας ;-)

Αν δεν έχετε να δώσετε μια μικρή περιουσία για μια σαλάτα κι ένα σάντουιτς, και δεν θέλετε να καταλήξετε στα McDonalds, υπάρχει η εναλλακτική λύση του Peppes Pizza, όπου με 255 κορώνες (32€) θα πάρετε 1 μεσαία πίτσα, 1 μπύρα και 1 κόκα-κόλα.

Άλλες τιμές, ενδεικτικά:

Μπύρα: 53-63 κορώνες (7-8€) σε εστιατόριο
Αναψυκτικό/μικρό νερό: 32-39 κορώνες (4-5€) σε εστιατόριο
Μπουκάλι κρασί: 398 κορώνες (50€)
Καφές: 29 κορώνες (3,5€) σκέτος, 33 κορώνες (4€) με γάλα
Μικρό νερό (τιμή σούπερ μάρκετ): 18 κορώνες (2,20 €)
Καρτ-ποστάλ: 12 κορώνες (1,5€)
Γραμματόσημο για καρτ-ποστάλ εντός Ευρώπης: 8,5 κορώνες (1€)
Ποτηράκι σουβενίρ: 35 κορώνες (4,2 €)
Είσοδος σε μουσεία: 65-70 κορώνες (8-9€)
Νορβηγικά CD: 169 κορώνες (21€)
Ημερήσια κάρτα απεριορίστων διαδρομών: 60 κορώνες (7,5 €)
Τραίνο από το αεροδρόμιο: εξπρές 170 κορώνες (20€), κανονικό 86 κορώνες (10 €)

Για την μετατροπή των ποσών, έχω χρησιμοποιήσει την αντιστοιχία 1 κορώνα = 0,12 ευρώ που βρήκα στο διαδίκτυο.

Καλά ταξίδια!

Wednesday, 15 August 2007

Δεκαπενταύγουστος

Στους εν Ελλάδι, εύχομαι Χρόνια Πολλά και καλά γλέντια!

Σε όσους είσαστε στο εξωτερικό, και ειδικά στην Αγγλία, σας θυμίζω ότι σήμερα είναι Δεκαπενταύγουστος!

Πριν μερικά χρόνια, πήγαμε 15 Αυγούστου για φαγητό σε ένα ισπανικό εστιατόριο (άσχετο) και ο σερβιτόρος μας ήταν ένας νεαρός Έλληνας, μάλλον φοιτητής. Του είπα λοιπόν Χρόνια Πολλά, και μου λέει, γιατί; Του λέω, είναι Δεκαπενταύγουστος σήμερα. Ακολούθησε μια σωρεία επιφωνημάτων του στυλ: φτου - ΓΜΤ - όχι ρε - ΓΜΤ - να πάρει - φτου κ.λπ. κ.λπ. Το είχε ξεχάσει για τον Δεκαπενταύγουστο, και στην Ελλάδα ήταν πλέον κοντά μεσάνυχτα...

Tuesday, 14 August 2007

Οι Νορβηγοί και η τέχνη

Οι Νορβηγοί έχουν μια "άλλη" σχέση με τις εικαστικές τέχνες. Ή ίσως να έχουν περίεργα γούστα. Οι γνώμες διίστανται. Όπως και να 'χει, θα δείτε τι εννοώ από τις φωτογραφίες που ακολουθούν.

Ας ξεκινήσουμε με παρακάτω ...εεε... γλυπτό, το οποίο κοσμεί την είσοδο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού. Το κοίταζα αρκετή ώρα αλλά αλί κι αν κατάλαβα τι απεικονίζει (έχω κάποιες σκέψεις στο μυαλό μου, αλλά δυσκολεύομαι να τις εκφράσω). Τα συμπεράσματα δικά σας, κι όποιος έχει καμιά καλή ιδέα, ας την πει. Μην ντρέπεστε!


Οι Νορβηγοί ζωγράφοι και γλύπτες έχουν μια ιδιαίτερη αγάπη προς το ανθρώπινο σώμα, και δη το γυμνό. Ο εξπρεσιονιστής Έντβαρντ Μουνκ, του οποίου έργο είναι η Κραυγή, είναι ο γνωστότερος Νορβηγός ζωγράφος. Πολύ ενδιαφέρον το Μουσείο με τα έργα του, το οποίο είναι οχυρωμένο σαν Αμερικάνικη πρεσβεία, μάλλον από τότε που κλάπηκαν η Κραυγή και η Madonna το 2004 (έκτοτε έχουν βρεθεί). Οι πίνακές του παραπέμπουν συστηματικά στην όχι-και-τόσο-αισιόδοξη ψυχολογική του κατάσταση. Προσωπικά μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο πρώτος πίνακας: καλά η Κραυγή και το υπαρξιακό αδιέξοδο που συμβολίζει, αλλά τέσσερα ακούνητα και ΑΓΕΛΑΣΤΑ κοριτσάκια;


Κάτι άλλο που αξίζει να δει κανείς στο Όσλο είναι το πάρκο Βίγκελαντ το οποίο κοσμούν 212 αγάλματα από μπρούτζο και γρανίτη, του Νορβηγού γλύπτη Γκούσταφ Βίγκελαντ. Τα αγάλματα εκπροσωπούν, λέει, τις καθημερινές δραστηριότητες των ανθρώπων (με έμφαση στη σχέση μεταξύ εραστών και γονιού-παιδιού) αλλά αν κρίνω από κάποια από αυτά, ή η καθημερινότητα των Νορβηγών είναι πολύ εξτρήμ ή εγώ έχω μείνει πίσω. Στο πιο ψηλό σημείο του πάρκου δεσπόζει ένας μονόλιθος ύψους 17 μέτρων που αποτελείται από σώματα στιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο και αναπαριστά τον αγώνα της ζωής. Σε όσους έχω δείξει τις φωτογραφίες από το πάρκο, οι περισσότεροι δεν έχουν ενθουσιαστεί, πάντως εμένα μου άρεσε τόσο πολύ που θα έλεγα ότι είναι το αγαπημένο μου μέρος στο Όσλο.

Και τέλος, τι σας έλεγα για την περίεργη σχέση που έχουν οι Νορβηγοί με την τέχνη; Να και ιπτάμενοι βατραχάνθρωποι. Τουλάχιστον αυτοί δεν χρειάζεται να μαντέψουμε τι είναι ;-)

Sunday, 12 August 2007

Καλοκαιρινή νάρκη

Δεν ξέρω γιατί, αλλά τις τελευταίες μέρες έχω πέσει σε νάρκη. Στη δουλειά σέρνομαι, στο σπίτι βαριέμαι, δεν έχω όρεξη για τίποτα. Νυστάζω συνέχεια, κοιμάμαι πολύ και νυστάζω ακόμα περισσότερο. Είναι σα να μου βγαίνει τώρα η κούραση και η πίεση όλου του χρόνου. Δεν έχω κουράγιο ούτε να γράψω στο ιστολόγιο, παρότι έχω διάφορα στο μυαλό μου.

Σήμερα ξεκίνησα ένα ακόμα ποστ για τη Νορβηγία. Βρήκα τις φωτογραφίες, τις έβαλα σε σειρά, έγραψα τον τίτλο και μετά κόλλησα. Δεν είχα κουράγιο να συνεχίσω. Νιώθω όχι απλά κουρασμένη, αλλά κυριολεκτικά εξαντλημένη. Απόψε θα έχουμε βροχή μετεωριτών. Θα είναι, λέει, εντυπωσιακή. Κανονικά θα ήθελα να την δω, αλλά η προοπτική να πάω για ύπνο νωρίς μου φαίνεται πιο δελεαστική.

Υποψιάζομαι ότι περνάω "στα ελαφρά" μια ίωση που ταλαιπωρεί μια συνάδελφό μου εδώ και 10 μέρες. Αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω τόση ατονία. Ή αυτό είναι, ή μου χρειάζονται επειγόντως διακοπές. Ή μπορεί να φταίει ο ανάδρομος Ερμής.

Κάνω υπομονή μέχρι να δραστηριοποιηθεί το ανοσοποιητικό ή να πάρω άδεια. Για τον Ερμή έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Wednesday, 8 August 2007

Να 'μαστε πάλι εδώ


Πέντε μερούλες ήταν και πέρασαν. Η Γαλλία δεν μας απογοήτευσε: τα τρένα ήταν όλα στην ώρα τους, τα τοπία εντυπωσιακά, τα μνημεία επίσης, οι θερμοκρασίες καλοκαιρινές, οι άνθρωποι φιλικοί. Μακάρι να είχαμε χρόνο στη διάθεσή μας να δούμε μερικά μέρη ακόμα.

Σήμερα όλη μέρα σέρνομαι. Το σώμα είναι εδώ, το πνεύμα έχει μείνει κάπου στα παράλια της Μεσογείου. Μόλις συντονιστώ λίγο, γιατί ακόμα είμαι με τις βαλίτσες παρατημένες στο χωλ και τα μυαλά στα κάγκελα, θα μπω να σας πω παραλειπόμενα. Και μην ακούω αηδίες ότι τώρα που μπήκε ο Αύγουστος τελειώνει το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι τώρα αρχίζει!

Thursday, 2 August 2007

Intermission


Οι Κόκκινες Νύχτες κλείνουν για ολιγοήμερες διακοπές. Τα ξαναλέμε από βδομάδα. Καλά να περνάτε και καλά μπάνια!

À bientôt :-)