Mήπως θυμόσαστε μια ανάρτηση που είχα κάνει πέρσυ σχετικά με μια πολύ πρωτότυπη διαφήμιση της εταιρίας υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας T-Mobile, που γυρίστηκε σε σιδηροδρομικό σταθμό με τη συμμετοχή 400 χορευτών και του ανυποψίαστου κοινού; Αν δεν τη θυμάστε, μπορείτε να διαβάσετε σχετικά εδώ.
Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, η Τ-Mobile επιστρέφει δυναμικά με ένα καινούριο διαφημιστικό τέχνασμα - αυτή τη φορά είμαστε στις αφίξεις του αεροδρόμιου Heathrow του Λονδίνου και παίρνουν μέρος 300 τραγουδιστές, και (όπως και την προηγούμενη φορά) πολύς απλός κόσμος. Ο τίτλος της καμπάνιας είναι Welcome back, δηλαδή "καλώς ορίσατε".
Τα πολλά λόγια είναι περιττά. Απολαύστε.
Τα τραγούδια που ακούγονται είναι τα εξής:
Αt Last - Etta James
Comin’ Home Baby - Mel Torme
Return of the Mack - Mark Morrison
Τhe Passenger - Iggy Pop
The Boys Are Back in Town - Thin Lizzy
Oh my God - Kaiser Chiefs
I Knew You Were Waiting - George Michael & Aretha Franklin
Welcome Home - Peters And Lee
Όλα τα τραγούδια έχουν ταξιδιωτικό θέμα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έχει χρησιμοποιηθεί ούτε ένα μουσικό όργανο, παρά μόνο ανθρώπινες φωνές!
Για τη μαγνητοσκόπηση της διαφήμισης χρησιμοποιήθηκαν 18 κρυφές κάμερες. Το κλιπάκι παίχτηκε στην βρετανική τηλεόραση χθες Παρασκευή 29 Οκτωβρίου, δύο μόλις μέρες μετά τα γυρίσματα.
Saturday, 30 October 2010
Monday, 11 October 2010
Να το πάρει το ποτάμι;
Η φωτογραφία του ταξιδιωτικού κουίζ ήταν από την Κύπρο και συγκεκριμένα από την Ακτή του Κυβερνήτη, κοντά στη Λεμεσό. Συγχαρητήρια σε όσους έπαιξαν και διπλά συγχαρητήρια σε όσους το βρήκαν! O KitsosMitsos παίρνει ειδικό βραβείο πρωτότυπης απάντησης.
Εκτός από την ξεραΐλα και τον ασυννέφιαστο ουρανό που κλασικά θυμίζουν νότια Μεσόγειο, τα κλου που παρέπεμπαν ειδικά στο νησί της Αφροδίτης ήταν τα εξής:
- Οι λευκοί βράχοι (υποθέτω ότι πρόκειται για ασβεστολιθικά πετρώματα), χαρακτηριστικοί της γεωμορφολογίας της περιοχής και του νησιού γενικότερα.
- Η γκρίζα άμμος, σήμα κατατεθέν των παραλίων της Λεμεσού.
- Οι κίτρινες ομπρέλες, διαφημιστικές της τοπικής μπύρας Κέο.
Φέτος κάναμε ολιγοήμερες διακοπές σχετικά αργά (μέσα Σεπτεμβρίου) και είπαμε να μην πάρουμε το ρίσκο του άστατου φθινοπωρινού καιρού της Ελλάδας, έτσι πήγαμε πιο νότια. Ο καιρός σίγουρα δεν μας απογοήτευσε: την ημέρα είχε σταθερά 30-35°C, το βράδυ επίσης από 25°C και πάνω. Η απόλυτη απόλαυση μετά το ξενέρωμα του αγγλικού Αύγουστου.
Νοικιάσαμε αυτοκίνητο και γυρίσαμε (σχεδόν) όλο το νησί, παρόλο που οι υψηλές θερμοκρασίες δεν διευκόλυναν τις πολλές περιηγήσεις. Πάντως επιμείναμε και μπορώ να πω ότι σε 8 μέρες είδαμε πολλά πράγματα.
Πριν πάμε δυσκολεύτηκα να βρω τουριστικές πληροφορίες για το νησί. Όσοι από τους γνωστούς μου έχουν επισκευτεί την Κύπρο, ή έχουν ταξιδέψει με γκρουπ (οι Άγγλοι κυρίως) και έχουν δει επί το πλείστον την Πάφο ή έχουν πάει σε γάμο (οι Έλληνες) και έχουν δει μόνο τη Λεμεσό. Διαπίστωσα ότι υπάρχει τεράστια παραπληροφόρηση και παραφιλολογία για τα πάντα που αφορούν στην Κύπρο - από το αν επιτρέπονται οι φωτογραφίες στο αεροδρόμιο μέχρι το πώς μπορείς να πας στα κατεχόμενα. Δεν είναι υπερβολή αν σας πω ότι τα μισά από αυτά που μου είχαν πει ή είχα διαβάσει αρχικά, αποδείχτηκαν λάθος, ενώ κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για τις μικρές εκπλήξεις που με περίμεναν σε κάθε γωνιά του νησιού.
Αν υπάρχει κάτι που πάντα το είχατε απορία για την Κύπρο, γράψτε ένα σχόλιο και αν ξέρω θα σας απαντήσω. Σημειώνω ότι δεν έχω κυπριακή καταγωγή ή άλλη ιδιαίτερη σχέση με την Κύπρο, και συνεπώς θα σχολιάσω αυτά που είδα καθαρά από τουριστικής πλευράς και όχι ως ειδικός αναλυτής. Για πολιτικά και ιστορικά θέματα, σας παραπέμπω στο ιστολόγιο της Μερόπης, που έχει κάνει κατά καιρούς ενδιαφέρουσες αναρτήσεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Κύπρου.
Thursday, 7 October 2010
Πάμε διακοπές;
Δηλαδή δεν πάμε, πήγαμε, το θέμα είναι πού. ΟΚ, εγώ προφανώς ξέρω πού, αλλά σκέφτηκα ότι καιρό έχουμε να κάνουμε κουίζ (κάποτε τα μπλογκ ήταν γεμάτα κουίζ, τώρα τα θέματα έχουν βαρύνει). Σκέφτηκα να χαλαρώσουμε λίγο, μιας και πλησιάζει τέλος εβδομάδας, γι' αυτό βάζω μια φωτογραφία από τις διακοπές μου και σας καλώ να μαντέψετε πού πήγαμε. Σημείωση: δεν είναι Ελλάδα.
Friday, 1 October 2010
Μια τσιμπιά και μια μπουνιά
Στην Αγγλία την πρώτη του μήνα λένε την εξής φράση: A pinch and a punch for the first of the month. Pinch σημαίνει τσιμπιά, αλλά επίσης σημαίνει και πρέζα (δηλ. μικροποσότητα) συνήθως αλατιού. Τη μεσαιωνική εποχή, οι Άγγλοι πίστευαν ότι οι μάγισσες και τα δαιμονικά απέφευγαν το αλάτι. Έτσι η ευχή για να πάει καλά ο μήνας ξεκινούσε με μια πρέζα αλάτι ώστε να αποδυναμωθούν οι δαίμονες, και μια μπουνιά για να ισοπεδωθούν κυριολεκτικά!
Βέβαια τα παιδιά στις σχολικές αυλές αντί για πρέζα αλατιού ρίχνουν τσιμπιές και (χαϊδευτικές) μπουνιές, γι' αυτό τα πιο ετοιμόλογα συμπληρώνουν τη μεσαινωνική ρήση με τη φράση: and no returns! Έτσι δεν μπορούν να τους ανταποδώσουν.
Όπως και να 'χει, καλό μήνα να έχουμε χωρίς κλωτσοπατινάδες όσο το δυνατόν, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε στον 21ο αιώνα πλέον και δεν χρειάζεται να φοβόμαστε τις μάγισσες.
Η εικόνα που συνοδεύει την ανάρτηση αυτή συμβολίζει το φθινόπωρο, που εδώ πλέον έχει μπει για τα καλά (πολλή βροχή λέμεεεεε), και το ιστολόγιο που τον τελευταίο καιρό κοιμάται. Τσιμπήστε το να δούμε αν θα ξυπνήσει....
Wednesday, 1 September 2010
Βιασύνες...
Σήμερα είδα μαγαζί στολισμένο για το Halloween, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν είναι αμερικάνικης προέλευσης, όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί, αλλά κέλτικης. Καλά-καλά δεν βγήκε ο Αύγουστος και γεμίσαμε μάγισσες, σκελετούς και κολοκύθες.
Οι παλιοί θα θυμάστε ότι πέρσυ είχα δει τα πρώτα Χριστουγεννιάτικα στις 9 Σεπτεμβρίου.
Κάθε χρόνο η Unicef μου στέλνει τον Χριστουγεννιάτικο κατάλογό της αρχές Αυγούστου. Φέτος τον έλαβα τέλη Ιουλίου, εν μέσω (αγγλικού) καύσωνα. Εννοείται ότι πήγε κατευθείαν στη σακούλα της ανακύκλωσης. Αμάν πια. Είπαμε να είμαστε προνοητικοί, αλλά αυτό πια ξεπερνάει τα όρια.
Καλές γιορτές να έχουμε...
Tuesday, 31 August 2010
Τελευταία μέρα
Τελευταία μέρα του καλοκαιριού σήμερα και ο καιρός ήδη προετοιμάζεται για το φθινόπωρο. Τα κοντομάνικα δεν αρκούν τα βράδυα, χρειάζεται πλέον απαραιτήτως ζακετούλα, ενίοτε και τη μέρα. Στο σπίτι κρυώνω όταν φοράω τιραντάκια, ακόμα κι αν τα παράθυρα είναι κλειστά. Χθες βάλαμε το καλοκαιρινό πάπλωμα, γιατί δεν πήγαινε άλλο με την κουβερτούλα. Σήμερα έφτιαξα φραπέ, ίσως για τελευταία φορά. Το σ/κ έπινα τσάγια.
Δεν παραπονιέμαι όμως, γιατί φέτος ήπιαμε πολλούς φραπέδες (επί βρετανικού εδάφους μάλιστα) και κοιμηθήκαμε με σεντονάκι επί 6-7 εβδομάδες, ενώ πέρσυ γιοκ φραπέ, και είχαμε το πάπλωμα όλο το καλοκαίρι. Ελπίζω μόνο ο καιρός να κρατήσει λίγο ακόμα και να μην πέσουμε βουρ πάνω στις βροχές του φθινοπώρου. Αυτό μόνο.
Αν εσείς έχετε 40 βαθμούς και ψήνεστε, δεν θέλω να ξέρω!! Εδώ έχουμε 20°C με το ζόρι (και αυτή τη στιγμή - κοντά μεσάνυχτα - 12°C ακριβώς). Τουλάχιστον δεν βρέχει. Κάτι είναι κι αυτό.
Δεν παραπονιέμαι όμως, γιατί φέτος ήπιαμε πολλούς φραπέδες (επί βρετανικού εδάφους μάλιστα) και κοιμηθήκαμε με σεντονάκι επί 6-7 εβδομάδες, ενώ πέρσυ γιοκ φραπέ, και είχαμε το πάπλωμα όλο το καλοκαίρι. Ελπίζω μόνο ο καιρός να κρατήσει λίγο ακόμα και να μην πέσουμε βουρ πάνω στις βροχές του φθινοπώρου. Αυτό μόνο.
Αν εσείς έχετε 40 βαθμούς και ψήνεστε, δεν θέλω να ξέρω!! Εδώ έχουμε 20°C με το ζόρι (και αυτή τη στιγμή - κοντά μεσάνυχτα - 12°C ακριβώς). Τουλάχιστον δεν βρέχει. Κάτι είναι κι αυτό.
Monday, 30 August 2010
Καρναβάλι ολέ!
Σήμερα ήταν αργία, όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο, απλά στην Αγγλία έχουμε πάντα ένα τριήμερο στα τέλη του Αυγούστου. Το τριήμερο αυτό διοργανώνεται στο Λονδίνο το καρναβάλι του Notting Hill, στο οποίο ποτέ δεν είχα πάει, καθώς τέτοια εποχή είμαστε στάνταρ στην Ελλάδα για διακοπές. Φέτος τα προγράμματα έχουν αλλάξει και θα κάνουμε διακοπές το φθινόπωρο, οπότε σκεφτήκαμε να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία και να δούμε κι εμείς το φημισμένο αυτό καρναβάλι.
Για όσους αναρωτιούνται, σημειώνω εδώ ότι το καρναβάλι δεν γίνεται καλοκαίρι επειδή "οι Άγγλοι είναι ανάποδοι" όπως ισχυρίζεται ένας φίλος που τα ερμηνεύει όλα με γνώμονα την ανωτερότητα της (ελληνικής) φυλής, αλλά για καθαρά πρακτικούς λόγους. Το καρναβάλι του Notting Hill έχει τις ρίζες του σε διάφορες χειμερινές γιορτές που διοργάνωναν στα τέλη της δεκαετίας του 50 οι μετανάστες από την Καραϊβική, και οι οποίες με τα χρόνια έγιναν τόσο δημοφιλείς που δεν επαρκούσαν πια οι κλειστοί χώροι. Έτσι αποκτήσαμε καρναβάλι υπαίθριο και καλοκαιρινό.
Ξεκινήσαμε νωρίς τη Δευτέρα με αρκετές επιφυλάξεις για το τι θα δούμε, καθώς ξέραμε ότι το καρναβάλι προσελκύει μεγάλο αριθμό κόσμου και συχνά δημιουργούνται επεισόδια λόγω μέθης. Παλιότερα οι εορτασμοί κατέληγαν συχνά-πυκνά σε συμπλοκές με την αστυνομία, ενώ τώρα περισσότερο ακούει κανείς για διαπληκτισμούς και μαχαιρώματα. Βέβαια μιλάμε για πολύ μικρό ποσοστό σε σύγκριση με τον τεράστιο αριθμό συμμετεχόντων και θεατών, λόγω κυρίως της μεγάλης αστυνομικής δύναμης που επιστρατεύεται για τη διατήρηση της τάξης. Έτσι δεν μας έκανε καμία εντύπωση όταν είδαμε ότι είχε αποκλειστεί η κυκλοφορία οχημάτων στους δρόμους των γύρω περιοχών αλλά και ότι όσα μαγαζιά ήταν κλειστά είχαν καλύψει τις προσόψεις τους με σανίδες από νοβοπάν για μετριασμό των ζημειών. Το ίδιο είχαμε δει και στο καρναβάλι της Κολωνίας στη Γερμανία.
Τα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά ήταν κυρίως φαγάδικα, τα οποία είχαν βγάλει πάγκους στο πεζοδρόμιο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των περαστικών. Στις επόμενες φωτογραφίες βλέπετε ενδεικτικά τους πάγκους έξω από τη βραζιλιάνικη ψησταριά Rodizio Rico και το ιταλικό καφέ Arancina.
Μπήκαμε στο χώρο του καρναβαλιού λίγο μετά τις 11 το πρωί και είπαμε να χαζέψουμε λίγο την παρέλαση πριν προχωρήσουμε στα βάθη του Notting Hill, εκεί που στήνονται τα μεγάλα ηχοσυστήματα και παίζουν μουσική διάφορα γκρουπ και DJ. Τελικά η παρέλαση μας άρεσε τόσο πολύ που μετακινηθήκαμε από τις θέσεις μας τέσσερις ώρες αργότερα! Τράβηξα πάρα πολλές φωτογραφίες και δεν ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω για να σας μεταφέρω την ατμόσφαιρα που επικρατούσε.
Δεν μπορώ να σας δείξω όλες τις ομάδες που πέρασαν από μπροστά μας, αλλά δεν μπορώ και να αφήσω έξω αυτές που είχαν αρχαιοελληνική έμπνευση! Στην πρώτη φωτογραφία, προσέξτε τους αμφορείς που στροβιλίζονται στο βάθος.
Τα άρματα ήταν λίγα και μικρά. Ανάμεσα στις πεζές ομάδες κυκλοφορούσαν λεωφορεία με μεγάφωνα και DJs που έπαιζαν μουσική τόσο εκκωφαντική που πολλοί από τους μασκαράδες φορούσαν ωτοασπίδες. Οι κοπέλες δεν ήταν DJ αλλά ήταν ωραίες και πάνω σε λεωφορείο.
Υπήρχαν και αρκετές μπάντες, κυρίως βραζιλιάνικες, όπως αυτή η μπάντα κρουστών.
Παρότι χθες ήταν η μέρα των ενηλίκων, είδαμε αρκετά παιδάκια ανάμεσα στους μασκαράδες, όπως αυτό το κοριτσάκι που πόζαρε πολύ χαριτωμένα σε όποιον κρατούσε μηχανή!
Μου έκανε εντύπωση ότι ελάχιστοι από τους θεατές είχαν έρθει μασκαρεμένοι. Η κοπέλα που φωτογραφίζει με το iPhone σίγουρα είναι μασκαρεμένη, για την άλλη δεν παίρνω όρκο. Μπορεί να είναι και το κανονικό της ντύσιμο.
Όλοι πάντως είχαν έρθει πλήρως προετοιμασμένοι με φωτογραφικές μηχανές, ενώ άλλοι είχαν έρθει εξοπλισμένοι με σφυρίχτρες και καραμούζες.
Οι μασκαρεμένοι ξεκικάνε να περιφέρονται στις 9 η ώρα το πρωί και βρίσκονται στους δρόμους μέχρι τις 9 το βράδυ. Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι μια απλή παρέλαση. Μάθαμε μάλιστα ότι τα λεωφορεία με τους DJ που κυκλοφορούν μπροστά από κάθε γκρουπ εκτελλούν χρέη κυλικείου και τουαλέτας (όχι ταυτόχρονα) ώστε οι παρελαύοντες να εξυπηρετούνται καθ'οδόν. Έτσι είδαμε και κάτι καινούριο: μασκαράδες να παρελαύνουν τρώγοντας ή ταΐζοντας άλλους!
Ή ακόμα και καπνίζοντας αμέριμνα!
Από κάποιο σημείο και μετά το γλέντι άρχισε να δίνει τα σκήπτρα στη μέθη, και αποφασίσαμε ότι καλό ήταν να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια, και όχι μόνο γιατί είχαν πιαστεί τα πόδια μας από την ορθοστασία.
Έξω από το χώρο του καρναβαλιού βρήκαμε πολλούς πάγκους με φαγητά και κόσμο που απολάμβανε τη λιακάδα καθισμένοι σε πεζούλια, πεζοδρόμια και τοιχάκια.
Γενικά το καρναβάλι ήταν μια ωραία εμπειρία. Δεν ξέρω αν θα μου άρεσε η περιοχή στο κέντρο του Notting Hill με την εκκωφαντική μουσική και την πολυκοσμία, αλλά η παρέλαση των μασκαρεμένων σίγουρα ήταν κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό. Στην Αγγλία δεν γιορτάζουμε τις Απόκριες και δεν έχουμε τα καρναβάλια του Φεβρουαρίου-Μαρτίου. Περισσσότερο πάντως χαίρομαι που είχε καλό καιρό, γιατί την Κυριακή έβρεχε σχεδόν όλη μέρα και σίγουρα δεν θα υπήρχε το ίδιο κέφι στην παιδική παρέλαση.
Για το καρναβάλι του Notting Hill έχει γράψει παλιότερα στο ιστολόγιό του (με πολύ ωραίες φωτογραφίες) ο Γκρινιάρης. Εδώ θα βρείτε την ανάρτηση για το καρναβάλι των ενηλίκων και εδώ για το παιδικό.
Για όσους αναρωτιούνται, σημειώνω εδώ ότι το καρναβάλι δεν γίνεται καλοκαίρι επειδή "οι Άγγλοι είναι ανάποδοι" όπως ισχυρίζεται ένας φίλος που τα ερμηνεύει όλα με γνώμονα την ανωτερότητα της (ελληνικής) φυλής, αλλά για καθαρά πρακτικούς λόγους. Το καρναβάλι του Notting Hill έχει τις ρίζες του σε διάφορες χειμερινές γιορτές που διοργάνωναν στα τέλη της δεκαετίας του 50 οι μετανάστες από την Καραϊβική, και οι οποίες με τα χρόνια έγιναν τόσο δημοφιλείς που δεν επαρκούσαν πια οι κλειστοί χώροι. Έτσι αποκτήσαμε καρναβάλι υπαίθριο και καλοκαιρινό.
Ξεκινήσαμε νωρίς τη Δευτέρα με αρκετές επιφυλάξεις για το τι θα δούμε, καθώς ξέραμε ότι το καρναβάλι προσελκύει μεγάλο αριθμό κόσμου και συχνά δημιουργούνται επεισόδια λόγω μέθης. Παλιότερα οι εορτασμοί κατέληγαν συχνά-πυκνά σε συμπλοκές με την αστυνομία, ενώ τώρα περισσότερο ακούει κανείς για διαπληκτισμούς και μαχαιρώματα. Βέβαια μιλάμε για πολύ μικρό ποσοστό σε σύγκριση με τον τεράστιο αριθμό συμμετεχόντων και θεατών, λόγω κυρίως της μεγάλης αστυνομικής δύναμης που επιστρατεύεται για τη διατήρηση της τάξης. Έτσι δεν μας έκανε καμία εντύπωση όταν είδαμε ότι είχε αποκλειστεί η κυκλοφορία οχημάτων στους δρόμους των γύρω περιοχών αλλά και ότι όσα μαγαζιά ήταν κλειστά είχαν καλύψει τις προσόψεις τους με σανίδες από νοβοπάν για μετριασμό των ζημειών. Το ίδιο είχαμε δει και στο καρναβάλι της Κολωνίας στη Γερμανία.
Τα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά ήταν κυρίως φαγάδικα, τα οποία είχαν βγάλει πάγκους στο πεζοδρόμιο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των περαστικών. Στις επόμενες φωτογραφίες βλέπετε ενδεικτικά τους πάγκους έξω από τη βραζιλιάνικη ψησταριά Rodizio Rico και το ιταλικό καφέ Arancina.
Μπήκαμε στο χώρο του καρναβαλιού λίγο μετά τις 11 το πρωί και είπαμε να χαζέψουμε λίγο την παρέλαση πριν προχωρήσουμε στα βάθη του Notting Hill, εκεί που στήνονται τα μεγάλα ηχοσυστήματα και παίζουν μουσική διάφορα γκρουπ και DJ. Τελικά η παρέλαση μας άρεσε τόσο πολύ που μετακινηθήκαμε από τις θέσεις μας τέσσερις ώρες αργότερα! Τράβηξα πάρα πολλές φωτογραφίες και δεν ξέρω ποια να πρωτοδιαλέξω για να σας μεταφέρω την ατμόσφαιρα που επικρατούσε.
Δεν μπορώ να σας δείξω όλες τις ομάδες που πέρασαν από μπροστά μας, αλλά δεν μπορώ και να αφήσω έξω αυτές που είχαν αρχαιοελληνική έμπνευση! Στην πρώτη φωτογραφία, προσέξτε τους αμφορείς που στροβιλίζονται στο βάθος.
Τα άρματα ήταν λίγα και μικρά. Ανάμεσα στις πεζές ομάδες κυκλοφορούσαν λεωφορεία με μεγάφωνα και DJs που έπαιζαν μουσική τόσο εκκωφαντική που πολλοί από τους μασκαράδες φορούσαν ωτοασπίδες. Οι κοπέλες δεν ήταν DJ αλλά ήταν ωραίες και πάνω σε λεωφορείο.
Υπήρχαν και αρκετές μπάντες, κυρίως βραζιλιάνικες, όπως αυτή η μπάντα κρουστών.
Παρότι χθες ήταν η μέρα των ενηλίκων, είδαμε αρκετά παιδάκια ανάμεσα στους μασκαράδες, όπως αυτό το κοριτσάκι που πόζαρε πολύ χαριτωμένα σε όποιον κρατούσε μηχανή!
Μου έκανε εντύπωση ότι ελάχιστοι από τους θεατές είχαν έρθει μασκαρεμένοι. Η κοπέλα που φωτογραφίζει με το iPhone σίγουρα είναι μασκαρεμένη, για την άλλη δεν παίρνω όρκο. Μπορεί να είναι και το κανονικό της ντύσιμο.
Όλοι πάντως είχαν έρθει πλήρως προετοιμασμένοι με φωτογραφικές μηχανές, ενώ άλλοι είχαν έρθει εξοπλισμένοι με σφυρίχτρες και καραμούζες.
Οι μασκαρεμένοι ξεκικάνε να περιφέρονται στις 9 η ώρα το πρωί και βρίσκονται στους δρόμους μέχρι τις 9 το βράδυ. Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι μια απλή παρέλαση. Μάθαμε μάλιστα ότι τα λεωφορεία με τους DJ που κυκλοφορούν μπροστά από κάθε γκρουπ εκτελλούν χρέη κυλικείου και τουαλέτας (όχι ταυτόχρονα) ώστε οι παρελαύοντες να εξυπηρετούνται καθ'οδόν. Έτσι είδαμε και κάτι καινούριο: μασκαράδες να παρελαύνουν τρώγοντας ή ταΐζοντας άλλους!
Ή ακόμα και καπνίζοντας αμέριμνα!
Από κάποιο σημείο και μετά το γλέντι άρχισε να δίνει τα σκήπτρα στη μέθη, και αποφασίσαμε ότι καλό ήταν να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια, και όχι μόνο γιατί είχαν πιαστεί τα πόδια μας από την ορθοστασία.
Έξω από το χώρο του καρναβαλιού βρήκαμε πολλούς πάγκους με φαγητά και κόσμο που απολάμβανε τη λιακάδα καθισμένοι σε πεζούλια, πεζοδρόμια και τοιχάκια.
Γενικά το καρναβάλι ήταν μια ωραία εμπειρία. Δεν ξέρω αν θα μου άρεσε η περιοχή στο κέντρο του Notting Hill με την εκκωφαντική μουσική και την πολυκοσμία, αλλά η παρέλαση των μασκαρεμένων σίγουρα ήταν κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό. Στην Αγγλία δεν γιορτάζουμε τις Απόκριες και δεν έχουμε τα καρναβάλια του Φεβρουαρίου-Μαρτίου. Περισσσότερο πάντως χαίρομαι που είχε καλό καιρό, γιατί την Κυριακή έβρεχε σχεδόν όλη μέρα και σίγουρα δεν θα υπήρχε το ίδιο κέφι στην παιδική παρέλαση.
Για το καρναβάλι του Notting Hill έχει γράψει παλιότερα στο ιστολόγιό του (με πολύ ωραίες φωτογραφίες) ο Γκρινιάρης. Εδώ θα βρείτε την ανάρτηση για το καρναβάλι των ενηλίκων και εδώ για το παιδικό.
Subscribe to:
Posts (Atom)
