Πράσινο και ροζ

Σήμερα το μεσημέρι βρέθηκα σε ένα εμπορικό κέντρο προς αναζήτηση του μεσημεριανού μου. Περνώντας έξω από το Clintons (μαγαζί που πουλάει κάρτες και είδη δώρων) είδα την προθήκη με τις πράσινες κάρτες για τη γιορτή του Αγίου Πατρικίου, προστάτη των Ιρλανδών, και θυμήθηκα ότι πέρσυ τέτοια εποχή είχα τραβήξει φωτογραφίες τις πράσινες κάρτες. Σκέφτηκα λοιπόν να τραβήξω μία συγκριτική.

Η διαφορά είναι ότι πέρσυ το Πάσχα ήταν πιο νωρίς και οι πράσινες κάρτες των Ιρλανδών συνδιάζονταν με τις κίτρινες και πράσινες του αγγλικού Πάσχα. Φέτος η γιορτή του Αγίου Πατρικίου είναι πολύ κοντά στη γιορτή της μητέρας, που εδώ είναι κινητή γιορτή. Για τους Άγγλους είναι από τις πιο μεγάλες γιορτές του χρόνου, και γι' αυτό όπως βλέπετε στα μαγαζιά με ήδη δώρων αυτές τις μέρες κυριαρχεί πολύ το ροζ.

Χωρίς περιττά σχόλια

Τεστ παρατηρητικότητας Νο 2

Το μαγνητάκι αυτό πωλείται σε τουριστικά μαγαζιά του Μοναστηρακίου προς 2€. Παρατηρείτε κάτι ιδιαίτερο;

Όσοι το βρουν, κερδίζουν λουκουμάκι.

Λονδίνο - λύσεις και προτάσεις για τουρίστες

Τον τελευταίο καιρό όλο και κάποιος φίλος ή γνωστός ανακοινώνει ότι σκέφτεται να επισκεφτεί το Λονδίνο στο εγγύς μέλλον, και όπως είναι φυσικό, όλοι ρωτούν αν έχω να τους προτείνω κάποιο καλό ξενοδοχείο, μουσείο, θεατρική παράσταση κ.λπ. Γενικά αυτές τις ερωτήσεις είναι καλύτερα να τις κάνεις σε τουρίστα, όχι σε ντόπιο, γιατί ο ντόπιος είναι απίθανο να έχει μείνει σε ξενοδοχείο και σίγουρα δεν πηγαίνει τόσο συχνά σε μουσεία ή θέατρα. Το μόνο αβαντάζ που έχει ο ντόπιος έναντι του τουρίστα είναι ότι μπορεί να βρει τρέχουσες πληροφορίες σχετικά με το τι συμβαίνει στην πόλη.

Αυτό έκανα κι εγώ, ψάχνοντας τα διάφορα σταντ με φυλλάδια που υπάρχουν σε μεγάλους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Έτσι έπεσε το μάτι μου σε ένα φυλλάδιο με τίτλο Visit London Awards. Πρόκειται για βραβεία που δίνονται κάθε χρόνο από τον επίσημο οργανισμό τουρισμού του Λονδίνου Visit London σε ξενοδοχεία, μουσεία, αξιοθέατα, εστιατόρια κ.λπ. Σκέφτηκα ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιους από εσάς, γι' αυτό αντιγράφω τα αποτελέσματα των πιο βασικών κατηγοριών με κάποια δικά μου σχόλια όπου έχω προσωπική εμπειρία.

Καλύτερο αξιοθέατο

Χρυσό βραβείο: Μουσείο Επιστήμης www.sciencemuseum.org.uk
Δεν έχω πάει, αλλά έχω ακούσει τα καλύτερα από όλους. Ξέρω ότι έχει και τρισδιάστατο σινεμά IMAX που προβάλει ταινίες μικρού μήκους. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Αργυρό: The Wellcome Collection www.wellcomecollection.org

Χάλκινο: Μουσείο ΜΜΜ www.ltmuseum.co.uk
Σε αυτό έχω πάει και μου είχε αρέσει, αλλά αν θεωρείτε το αυτοκίνητο προέκταση του εαυτού σας και δεν θυμάστε την τελευταία φορά που μπήκατε σε λεωφορείο, ίσως να μην σας φανεί ιδιαίτερα ενδιαφέρον.

Καλύτερη τουριστική εμπειρία

Χρυσό: London Walks www.walks.com

Aργυρό: Vinopolis www.vinopolis.co.uk
Θα ενθουσιάσει τους λάτρες του καλού κρασιού.

Χάλκινο: Astronomy Centre & Planetarium at the Royal Observatory in Greenwich www.nmm.ac.uk/
Έχω πάει στο αστεροσκοπείο αλλά όχι στο Πλανητάριο, γιατί είναι σχετικά καινούρια προσθήκη. Κρίνοντας από το αστεροσκοπείο, θα έλεγα ότι αξίζει τον κόπο να το επισκευτείτε.

Καλύτερο μιούζικαλ

Χρυσό: Jersey Boys www.Jerseyboyslondon.com.
Δεν το έχω δει ακόμα, είναι στα υπόψην.

Επιλαχόντες (αργυρό, χάλκινο και πέριξ):
Hairspray
Wicked
Avenue Q
Mamma Mia
The Lion King

To Mamma Mia και το Avenue Q τα έχω δει και είναι πολύ ωραία και τα δύο. Το Avenue Q είναι πιο πρωτότυπο, αλλά και αρκετά αθυρόστομο, και χρειάζεται να ξέρεις καλά αγγλικά για να το παρακολουθήσεις. Το Mamma Mia είναι το πιο εύκολο και ίσως το πιο ευχάριστο από όλα. Όσοι ξέρω που το έχουν δει, έχουν μείνει ενθουσιασμένοι. Μπορείτε να διαβάσετε τη σχετική ανάρτηση εδώ.

Καλύτερο εστιατόριο

Babylon at the Roof Gardens www.roofgardens.virgin.com/

Επιλαχόντες:
The Landau
Rhodes W1
Paternoster Chop House
Village East
Theo Randall at the InterContinental

Για τα εστιατόρια δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα είναι τέλεια, αλλά και πανάκριβα. Έχω πάει μόνο στο Rhodes W1 και θυμάμαι είχαμε δώσει σχεδόν 200 ευρώ το άτομο (εννοείται ότι πλήρωνε άλλος). Ήταν μια πραγματικά αξέχαστη εμπειρία, αλλά δεν ξέρω αν θα το αποτολμούσα ως τουρίστρια. Μάλλον ξέρω, και η απάντηση είναι ότι δεν.

Καλύτερη υπαίθρια αγορά

Borough Market www.boroughmarket.org.uk/
Πολύ ενδιαφέρον μέρος, αλλά πουλάει μόνο φαγητά και φαγώσιμα. Αποτελεί απαραίτητο προορισμό για επίδοξους Μαμαλάκηδες.

Επιλαχόντες:
Camden Market
Spitalfields Market
Portobello Market
Covent Garden
Greenwich Market

Αν η κουζίνα δεν σας τραβάει, προτιμήστε κάποια άλλη αγορά. Έχω πάει και στις 5, και είναι όλες μοναδικές στο είδος τους. Πηγαίνετε έστω σε μία. Για την αγορά του Greenwich, σας έχω πει αναλυτικά εδώ. Για να δείτε όλες τις υπαίθριες αγορές του Λονδίνου αναλυτικά, σας παραπέμπω στον σχετικό χάρτη του Street Sensation.

Καλύτερο κατάστημα

Selfridges www.selfridges.com/
To αγαπημένο πολυκατάστημα των Λονδρέζων (οι οποίοι σπάνια πατάνε στο Harrods - αυτό είναι για τους τουρίστες και για όσους μεγαλοπιάνονται).

Επιλαχόντες:
John Lewis Oxford Street
Top Shop Oxford Street
Hamleys - το γνωστό παιχνιδάδικο στην Regent Street
Penny Burdett Knitwear
Fenchurch Covent Garden

Επαυξάνω για το Selfridges, το John Lewis, το Top Shop και το Hamleys. Τα άλλα δύο δεν τα γνωρίζω οπότε δεν έχω γνώμη.

Καλύτερη εμπορική περιοχή

Oxford Street www.oxfordstreet.co.uk
Εννοείται ότι συμφωνώ. 2,5 χιλιόμετρα με μαγαζιά είναι αυτά, δεν είναι παίξε γέλασε! Στην Oxford Street βρίσκονται το Selfridges, το John Lewis και το Top Shop που λέγαμε πιο πάνω, αλλά και τα κεντρικά υποκαταστήματα πολλών άλλων αλυσίδων, όπως το πενταόροφο Marks & Spencer, το Debenhams, το House of Fraser, το BhS και πολλά άλλα. Επίσης θα βρείτε μεγάλο Waterstone's (για βιβλία), Boots (για καλλυντικά) και Nike Town (για ό,τι βγάζει η φίρμα Nike). Αν θέλετε να δείτε ποια άλλα μαγαζιά υπάρχουν και πού ακριβώς βρίσκονται, ή απλά να κάνετε μια virtual βόλτα, δείτε την ιστοσελίδα Street Sensation. Απλά πατήστε σε ένα από τα νουμεράκια και η βόλτα σας αρχίζει στην οθόνη του υπολογιστή σας :-)

Επιλαχόντες:
Regent Street
Camden Lock
Carnaby Street
Covent Garden & Seven Dials

Συμφωνώ με όλα, αν και το καθένα έχει διαφορετικό στυλ και χαρακτήρα. Επισημαίνω ότι η Regent Street έχει το Hamleys, αλλά και τα κεντρικά της Apple, της Bose και της Nokia. Αναλυτικά όλα τα μαγαζιά της μπορείτε να τα δείτε στην ιστοσελίδα Street Sensation.

Καλύτερο αξιοθέατο για οικογένειες

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας www.nhm.ac.uk/

Επιλαχόντες:
Tower of London (Πύργος του Λονδίνου)
ZSL London Zoo (Ζωολογικός Κήπος του Regents Park)
London Eye
Science Museum
Madame Tussaud's

Για μένα το Μουσείο της Μαντάμ Τισό κερδίζει με διαφορά, αλλά γούστα είναι αυτά. Αν είσαστε ζωόφιλοι προφανώς αξίζει να προτιμήστε τον ζωολογικό κήπο, αν τρελαίνεστε για ιστορία τον Πύργο του Λονδίνου κ.ο.κ.

Καλύτερο μικρό ξενοδοχείο

Χρυσό: The Sumner Hotel www.thesumner.co.uk/

Αργυρό: The Bingham www.thebingham.co.uk/

Χάλκινο: Capital hotel www.capitalhotel.co.uk/

Δεν ξέρω κανένα τους, είμαι όμως σίγουρη ότι είναι πολύ όμορφα ξενοδοχεία και τα τρία, αλλά με το αζημείωτο.

Καλύτερο μεγάλο ξενοδοχείο

Χρυσό: Apex City of London hotel www.apexhotels.co.uk/

Αργυρό: Jumeirah Carlton Tower www.jumeirah.com/

Χάλκινο: The Chesterfield Mayfair www.chesterfieldmayfair.com/

Ισχύει το ίδιο σχόλιο που έκανα για τα μικρά ξενοδοχεία. Το καλύτερο κοστίζει κάτι παραπάνω.

Καλύτερο φτηνό ξενοδοχείο (κατάλυμα πες καλύτερα)

Χρυσό: St Christopher's Inns www.st-christophers.co.uk/

Αργυρό: Passfield Hall, LSE (πρόκειται για εστίες του London School of Economics που δίνονται σε τουρίστες όταν δεν τις χρησιμοποιούν φοιτητές) www.lsevacations.co.uk/

Χάλκινο: Palmers Lodge Boutique Backpackers www.palmerslodge.co.uk/

Χωρίς να έχω προσωπική εμπειρία, νομίζω ότι το Passfield Hall (ή κάποια άλλη από τις εστίες του LSE) είναι καλύτερη επιλογή αν δεν θέλετε να κοιμηθείτε σε κουκέτες. Κλείστε όσο πιο νωρίς μπορείτε γιατί όπως είναι φυσικό αυτά τα δωμάτια δεν μένουν για πολύ άδεια.

The Reader

Έχω διάφορα στο μυαλό μου που θέλω να γράψω, αλλά συμβαίνουν πολλά αυτή την εποχή και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Γι' αυτό θα σας πω μόνο δυο λόγια για μία ταινία που ενώ έπαιξε στα φετεινά Oscar δεν έκανε την επιτυχία που της άξιζε: δείτε την.

(αυτά ήταν τα δυο λόγια)

Αναφέρομαι στην ταινία The Reader (ελληνικός τίτλος: Σφραγισμένα Χείλη) σε σκηνοθεσία Stephen Daldry (που παλιότερα είχε σκηνοθετήσει το επίσης πολύ όμορφο Billy Elliot) με πρωταγωνιστές την Kate Winslett, τον Ralph Fiennes και τον άγνωστο μέχρι πρότινως αλλά πραγματικά καταπληκτικό David Kross. Η Winslett σάρωσε τα βραβεία με την ερμηνεία της, αφού πήρε Oscar, Bafta, Χρυσή Σφαίρα και άλλα 2-3 ακόμα, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι η ταινία άξιζε πολυ περισσότερα, και σίγουρα τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σεναρίου (που πήρε το επίσης πολύ καλό αλλά πιο επιφανειακό Slumdog Millionaire).

Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά στο θέμα της ταινίας για να μην σας το χαλάσω, πάντως σας επισημαίνω ότι παρά τον ερωτισμό που εκπέμπει ο ελληνικός τίτλος, η ταινία δεν είναι ερωτική κομεντί, αλλά ιστορικό δράμα που εξελίσσεται επί το πλείστον στην μεταπολεμική Γερμανία. Είναι βασισμένη με μεγάλη επιτυχία στο ομώνυμο βιβλίο του Γερμανού συγγραφέα Bernhard Schlink, που στα ελληνικά κυκλοφορεί με τον τίτλο Διαβάζοντας στη Χάννα. Το διάβασα αφού είδα την ταινία και ενθουσιάστηκα. Είναι από τα βιβλία που διαβάζονται μονορούφι.

Αν η ταινία δεν παίζεται πλέον στους ελληνικούς κινηματογράφους, μαθαίνω ότι το Παράδεισος στη Δύση του Κώστα Γαβρά είναι επίσης πολύ καλό.

Μπισκοτάκια για όλα τα γούστα

Και τώρα που γιορτάσαμε την Καθαρή Δευτέρα (εσείς δηλαδή, γιατί εμείς δεν την πολυκαταλάβαμε) ας μιλήσουμε για μπισκοτάκια! Προχθές με έπιασε ο οίστρος της ζαχαροπλαστικής και αφού επέστρεψα από τις ρώσικες - ο Θεός να τις κάνει - εορταστικές εκδηλώσεις, ανασκουμπώθηκα και έφτιαξα όχι ένα, αλλά δύο διαφορετικά είδη μπισκότων, ένα που ταιριάζει περισσότερο στα εκλεπτισμένα γούστα των ενηλίκων και ένα που θα αρέσει πολύ στα παιδιά.

Μπισκότα για μεγάλους

Πρώτα έφτιαξα τα μπισκότα με τσάι Earl Grey της Τρελοτουρίστριας (δηλαδή της Martha Stewart είναι κανονικά, αλλά εγώ ακολούθησα τη συνταγή της Τρελοτουρίστριας).


Τα ξεχωριστό που έχουν τα μπισκότα αυτά είναι ότι στα κλασικά υλικά (αλεύρι, βούτυρο, ζάχαρη) προσθέτουμε ξύσμα πορτοκαλιού και αλεσμένα φύλλα τσαγιού Earl Grey σαν αυτά που έχουν μέσα τα σακουλάκια τύπου Lipton, Twinings κ.λπ. Δηλαδή δεν χρησιμοποιούμε τσάι-ρόφημα, αλλά τα φύλλα όπως είναι ξερά, αφού τα βγάλουμε από τα σακουλάκια. Σημειώνω εδώ για όσους νηστεύουν ότι τα μπισκότα αυτά δεν θέλουν ούτε αυγό ούτε γάλα.

Εγώ τα έφτιαξα με τσάι Lady Grey, που έχει λίγο πιο ελαφριά γεύση από το Earl Grey, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί αυτό είχα πρόχειρο. Το τσάι Earl Grey είναι εμποτισμένο με περγαμόντο, ένα είδος πορτοκαλιού που ευδοκιμεί στη νοτιοανατολική Ασία. Όταν τα μπισκότα αρχίσουν να ψήνονται, η μυρωδιά του πορτοκαλιού θα σας σπάσει τη μύτη!

Οι μόνες παρατηρήσεις που έχω να κάνω είναι ότι η ζύμη μου βγήκε λίγο σφικτή στην αρχή (πρόσθεσα παραπάνω βούτυρο για να τα διορθώσω) και ότι η δόση φτιάχνει πολύ λίγα! Αν ακολουθήσετε την αμερικάνικη συνταγή όμως, θα φτιάξετε περισσότερα. Γίνονται όντως αρκετά γλυκά (μπορείτε να τα κρατήσετε λίγο στη ζάχαρη) και είναι απλά υπέροχα με μια κούπα αχνιστό τσάι, αλλά και μόνα τους αν σας αρέσουν τα τραγανιστά μπισκότα.

Μπισκότα για μικρούς

Στη συνέχεια έφτιαξα μπισκότα με φυστικοβούτυρο και σοκολάτα, τα οποία είναι τα πιο εύκολα μπισκότα που μπορείτε να φτιάξετε. Η συνταγή είναι απλούστατη.


Χρειάζεστε:
1 3/4 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1/2 κούπα άσπρη ζάχαρη
1/2 κούπα μαύρη ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού σόδα
1/2 κουταλάκι αλάτι
1/2 κούπα βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1/2 κούπα φυστικοβούτυρο
1 αυγό
2 κουταλιές σούπας γάλα
1 δόση βανίλια

Εκτέλεση:
Αναμειγνύουμε τα υλικά. Πλάθουμε μπαλάκια σαν κεφτεδάκια. Τα βάζουμε σε ταψί στρωμένο με λαδόκολλα και τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 10 λεπτά. Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο, βάζουμε αμέσως στο κέντρο του κάθε μπισκότου ένα κομματάκι σοκολάτα, π.χ. Cadbury chocolate buttons ή Hershey Kisses. Αυτό είναι όλο.

Γίνονται πάρα πολύ ωραία, δεν προσφέρονται για βούτηγμα αλλά τρώγονται σκέτα, το ένα μετά το άλλο!

Σημ: οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την ανάρτηση αυτή είναι δανεισμένες από το διαδίκτυο.

Άσπρα-κόκκινα γλέντια (λέμε τώρα)

Σήμερα εκτός από πρωτομηνιά του περιβόητου γδάρτη και παλουκοκαύτη μήνα, είναι και η γιορτή του Αγίου Δαυίδ, προστάτη της Ουαλίας. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο να δω αν γίνεται στο Λονδίνο κάποια ουαλέζικη εκδήλωση ή παρέλαση, ανακάλυψα ότι διοργανώνεται μια ρώσικη γιορτή που λέγεται Μασλένιτσα και είναι ανάλογη με τις δικές μας Απόκριες. Αφού λοιπόν εδώ δεν έχουμε ούτε τριήμερο, ούτε καρναβάλια (άλλωστη η αγγλική Σαρακοστή έχει ήδη αρχίσει) είπα να πάω να γιορτάσω με τους Ρώσους.

Τώρα το "γιορτάσω" είναι σχετική έννοια, γιατί όποτε έχω πάει σε ρώσικη γιορτή τα έχω βρει πολύ χλιαρά τα πράγματα. Δεν ξέρω αν είναι έτσι όλοι οι Ρώσοι ή μόνο οι Ρώσοι του Λονδίνου, αλλά έχω να πω ότι είναι πολύ μουρτζούφλικος λαός. Πας σε εκδηλώσεις για την κινέζικη πρωτοχρονιά και ανοίγει η ψυχή σου. Πας σε εκδηλώσεις των Ρώσων και νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε συνέδριο. Αφήστε που όπου και να γίνονται οι εκδηλώσεις τους, σε πλατεία ή σε πάρκο, βάζουν γύρω-γύρω κιγκλιδώματα και σεκιουριτάδες που ελέγχουν τις τσάντες σου πριν μπεις μέσα. Πάλι καλά δηλαδή που δεν μας περνάνε και από ανιχνευτή μετάλλων. Πώς να κάνεις κέφι όταν σε έχουν μαντρωμένο; Ίσως γι' αυτό είναι όλοι σαν κομπάρσοι στο Prison Break.


Τέλος πάντων, ελλείψει εναλλακτικής πήγα στις εκδηλώσεις για την Μασλένιτσα, οι οποίες γίνονται ταυτόχρονα με τις ανάλογες εκδηλώσεις στη Ρωσία. Σα να λέμε, τι Λονδίνο, τι Μόσχα. Αρχικά παρακολούθησα τη γιορτή για τα παιδιά, η οποία γινόταν σε χωριστό χώρο, έξω από το κιγκλίδωμα, και είχε αρκετό κέφι, με τραγούδια, παιχνίδια, κλόουν κι ένα πολύ μακιγιαρισμένο κοριτσάκι που φορούσε φουντωτό φόρεμα και τη γούνα της μαμάς του.


Κεντρικό σημείο της γιορτής ήταν το ομοίωμα της Κυρίας Μασλένιτσας, το οποίο ήταν διακοσμημένο με πολύχρωμες κορδέλες (α λα γαϊντανάκι). Το ομοίωμα αυτό κανονικά το καίνε και μετά θάβουν τις στάχτες στο χιόνι για να πάνε καλά οι σοδειές της χρονιάς. Εδώ βέβαια δεν έχουμε χιόνι, οπότε μάλλον τη γλίτωσε η πολύχρωμη κυρία.


Δείτε ένα βιντεάκι που τράβηξα από την παιδική γιορτή, κατ' αρχήν από την παράσταση των κλόουν και ένα απόσπασμα από το τραγούδι του αποχαιρετισμού. Μου έκανε εντύπωση ότι χρησιμοποιούν τη διχρωμία άσπρο-κόκκινο, που χρησιμοποιείται την ίδια μέρα από τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους στις μαρτενίτσες, αλλά και από εμάς στα βραχιολάκια για να μην μας κάψει ο ήλιος του Μάρτη.



Μετά το τέλος της παιδικής παράστασης, πέρασα τον έλεγχο και μπήκα στον κυρίως χώρο της γιορτής. Εδώ είχαν μια μεγάλη εξέδρα όπου παίζονταν σκετσάκια εναλλάξ με μουσική. Δεν τα παρακολούθησα γιατί ήταν όλα στα ρώσικα και δεν είχα ιδέα τι λέγανε. Προτίμησα να πάω εκεί που είχαν τα φαγητά, έναν χώρο με 4 καντίνες που σέρβιραν ρώσικες σπεσιαλιτέ, και παραπλεύρως καμιά 15αριά τουαλέτες (πρώτη φορά έχω δει τόσες πολλές τουαλέτες σε τόσο μικρή εκδήλωση). Δοκίμασα τσεμπουρέκι, ένα είδος γεμιστής κρέπας με κρέας ή τυρί, που την τηγανίζουν για να κριτσανίσει. Καλή ήταν, αλλά δεν θέλω να φάω και αύριο. Τουαλέτα πάντως δεν χρειάστηκε να πάω (μέχρι στιγμής).


Υπήρχε και ένας (μόνο ένας) πάγκος που πουλούσε μπαμπούσκες, κονκάρδες και μπλουζάκια με σφυροδρέπανα, αλλά δεν με ενθουσίασε τόσο ώστε να τον φωτογραφίσω. Σας βάζω λοιπόν μια φωτογραφία αρχείου.


Τελικά από τους Ουαλούς δεν οργανώθηκε κάποια εκδήλωση. Μάλλον είναι όλοι στις παμπ και πίνουν μπύρες. Το μόνο διαφορετικό που παρατήρησα ήταν ότι έξω από το δημαρχείο κυμάτιζε η ουαλέζικη σημαία δίπλα στη βρετανική.


Η σημαία στα αριστερά είναι η σημαία του δημαρχείου, ένα απλό μπλε πανί που γράφει με κεφαλαία άσπρα γράμματα CITY HALL (ας ελπίσουμε ότι δεν χρειάστηκε να πάνε σε διαφημιστική εταιρία για να τους τη σχεδιάσουν). Στη φωτογραφία φαίνονται επίσης τα κιγκλιδώματα που σας έλεγα και η εξέδρα από το πλάι.

Εδώ τελειώνει η σημερινή ανταπόκριση από το Λονδίνο. Σας στέλνω πολλές ευχές για καλό μήνα και καλά κούλουμα!