Muffins à la grecque

Πριν καιρό σας είχα δώσει μια συνταγή για μάφινς με σταγόνες σοκολάτας που έχω ξεσηκώσει από το βιβλίο Muffins Fast and Fantastic της Susan Reimer (το καλύτερο βιβλίο για μάφινς κατά τη γνώμη μου). Όσο ήμουν στην Ελλάδα δοκίμασα να φτιάξω μάφινς με υλικά από ελληνικό σούπερ μάρκετ και με ελληνικά δεδομένα (π.χ. χωρίς ζυγαριά) και τα αποτελέσματα ήταν πολύ ικανοποιητικά. Στην πορεία προσάρμοσα ελαφρά τη συνταγή και τη δημοσιεύω για όσους ενδιαφέρονται.

Υλικά για 10-11 μάφινς


2 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κουταλάκια γλυκού μπέικιν πάουντερ
1/2 κουταλάκι σόδα
1/4 κουταλάκι αλάτι
1 αυγό
1/2 κούπα ζάχαρη ψιλή (caster sugar - όχι άχνη)
1/2 κεσεδάκι γιαούρτι με 2% λιπαρά
1/2 κούπα γάλα (και λίγο παραπάνω)
1/2 κούπα ηλιέλαιο
1 δόση βανίλια (προαιρετικά)
1/2 κούπα κουβερτούρα σε σταγόνες (ή παραπάνω αν προτιμάτε)


Σημείωση: Χρησιμοποιούμε απαραίτητα ηλιέλαιο και όχι ελαιόλαδο. Δείτε και τις σχετικές οδηγίες που έχω δώσει σε προηγούμενη ανάρτηση.

Εκτέλεση

1. Βάζουμε τις χάρτινες θήκες στο ταψί ή το λαδώνουμε. Αν βάλετε θήκες, δεν χρειάζεται λάδωμα. Αν το λαδώσετε, λαδώστε κατά προτίμηση με λιωμένο βούτυρο μόνο τον πάτο και όχι τις πλευρές. Αν λαδώσουμε τις πλευρές η ζύμη δεν θα φουσκώσει όσο χρειάζεται. Ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 190-200 βαθμούς.

Σημ: Αν δεν έχετε το ειδικό ταψί με τις θήκες, μπορείτε να αγοράσετε αλουμινένιες θήκες μιας χρήσεως Sanitas. Δεν τις έχω δοκιμάσει, πάντως τις είδα στο σούπερ μάρκετ και είναι ακριβώς το κατάλληλο μέγεθος για μάφινς.

2. Σε ένα μεγάλο μπωλ κοσκινίζουμε το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ, τη σόδα και το αλάτι.

3. Σε ένα άλλο δοχείο, χτυπάμε το αυγό. Προσθέτουμε τη ζάχαρη, το γιαούρτι, το γάλα, το λάδι και τη βανίλια, το καθένα χωριστά και χτυπάμε μετά την κάθε προσθήκη για να ανακατευτούν καλά.

4. Ρίχνουμε το υγρό μείγμα στο μπωλ με το αλεύρι. Ανακατεύουμε ελαφρά μέχρι να ενωθούν τα υλικά και να γίνει ένα είδος ζύμης με γρουμπούλια, αλλά να μην φαίνονται ασπρίλες από αλεύρι. Όλη η διαδικασία της ανάμειξης δεν πρέπει να μας πάρει πάνω από 30 δευτερόλεπτα. Όταν σηκώνουμε τη ζύμη με το κουτάλι πρέπει να πέφτει κάνοντας πλατς πλατς, να μην είναι δηλαδή πολύ σφικτή. Αν βγει σφικτή αραιώνουμε με λίγο γάλα ή χυμό πορτοκάλι.

5. Τελευταία προσθέτουμε την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε άλλη μια φορά.

5. Γεμίζουμε τις θήκες μέχρι τα 3/4 (όχι ως πάνω-πάνω). Αν έχουμε προσθέσει κουβερτούρα στο μείγμα, ρίχνουμε μερικές σταγόνες ακόμα πάνω στο κάθε μάφιν. Βάζουμε αμέσως το ταψί στον προθερμασμένο φούρνο και ψήνουμε για 20 λεπτά χωρίς να ανοίξουμε την πόρτα. Τα μάφινς θα είναι έτοιμα όταν έχουν φουσκώσει σχεδόν στο διπλάσιο μέγεθος, θα έχουν ροδίσει και θα έχουν αρχίσει να σκάνε στο πάνω μέρος. Αν δεν είναι έτοιμα σε 20 λεπτά, τα αφήνουμε 2-3 λεπτά ακόμα. Αν φτιάχνουμε μάφινς σε μικρές θήκες, τα τσεκάρουμε μετά από 10 λεπτά γιατί ψήνονται πιο γρήγορα.


Μόλις τα βγάλουμε από το φούρνο τα αφήνουμε 1-2 λεπτά μέσα στο ταψάκι τους να κρυώσουν και μετά τα βγάζουμε προσεκτικά και τα τοποθετούμε σε σχάρα. Μόλις κρυώσουν τα βάζουμε σε τάπερ που κλείνει αεροστεγώς (όσα δεν έχουμε ήδη φάει).

Επειδή τα μάφινς έχουν λιγότερη ζάχαρη και λιπαρά απ' ό,τι τα κέικ, διατηρούνται πολύ λιγότερο και καλό είναι να τρώγονται μέσα σε 24 ώρες. Όσα δεν μπορούμε να φάμε σε 24 (ή το πολύ 48) ώρες, τα βάζουμε στην κατάψυξη μόλις κρυώσουν. Όταν είμαστε έτοιμοι να τα φάμε, τα βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς για 10-15 λεπτά. Μπορούμε να τα καταψύξουμε και να ζεστάνουμε μαζί με τα χαρτάκια τους, ή να τα βγάλουμε από τις χάρτινες θήκες αφού κρυώσουν καλά.


Είναι εύκολα, γίνονται γρήγορα και συνοδεύουν πολύ ωραία τον πρωινό (αλλά και τον απογευματινό) σας καφέ.

Καλή επιτυχία!

Τεστ παρατηρητικότητας

Δείτε προσεκτικά την παρακάτω καρτ ποστάλ, που πωλείται σε μαγαζιά της Πλάκας.


Βλέπετε τίποτα περίεργο; Answers on a postcard, please.*

Όποιος το βρει πρώτος κερδίζει λουκουμάκι.

* Answers on a postcard = ιδιωματική έκφραση που σημαίνει ότι η απάντηση θα πρέπει να είναι προφανής.

Εδώ τα καλά βιβλία

Την Κυριακή πήγα στο Παζάρι Βιβλίου που διοργανώνεται από το Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Είχα πάρα πολλά χρόνια να βρεθώ στην Αθήνα τέτοια εποχή και δεν είχα ξαναπάει στο συγκεκριμένο Παζάρι. Γενικότερα σπάνια πάω σε παζάρια και εκθέσεις βιβλίου γιατί προτιμώ τα βιβλιοπωλεία, όπου τα πράγματα είναι πιο οργανωμένα και υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία, αλλά έχοντας καταθέσει πριν μερικές μέρες 29 ευρουδάκια και 68 λεπτά στο Public για δύο μόνο βιβλία, σκέφτηκα ότι το Παζάρι ίσως να συμφέρει στην τσέπη.

Το Παζάρι είναι στημένο κάτω από τέντα στην Πλατεία Κλαυθμώνος, πολύ κοντά στο Σύνταγμα. Τοποθεσία πολύ βολική γιατί υπάρχει δίπλα ακριβώς στάση λεωφορείου, τρόλλεϋ και μετρό. Αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν βγαίνεις με τέσσερις τσάντες βιβλία στα χέρια. Χεχε.

Οι πρώτες εντυπώσεις με το που μπήκαμε στον χώρο του Παζαριού ήταν αρνητικές. Τα βιβλία κοντά στην είσοδο ήταν παλιά και ταλαιπωρημένα, και υπήρχε μια διάχυτη μυρωδιά παλιατζούρας και μούχλας (μάλλον επειδή το προηγούμενο βράδυ είχε βρέξει). Εδώ να σημειώσω ότι στο θέμα των βιβλίων είμαι πολύ σνομπ - τα θέλω ατσαλάκωτα και απείραχτα και ει δυνατόν να μυρίζουν σαν να έχουν μόλις βγει από το τυπογραφείο. Κακά τα ψέμματα, λίγα από τα βιβλία στο Παζάρι πληρούσαν τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Τα περισσότερα ήταν παλιότερες εκδόσεις, μερικά μάλιστα ήταν γραμμένα με πολυτονικό. Γι' αυτό το λόγο τελικά δεν αγόρασα κανένα βιβλίο για μένα. Πάντως αν δεν έχετε τέτοια κολλήματα, θα βρείτε σίγουρα κάτι να πάρετε, γιατί αν μη τι άλλο, υπήρχε μεγάλη ποικιλία σε πολύ καλές τιμές - όλα τα βιβλία που έπιασα στα χέρια μου είχαν τιμές από 1,5 έως 6 ευρώ!


Κυριακή πρωί το Παζάρι είχε αρκετό κόσμο και μου έκανε εντύπωση ότι υπήρχαν άνθρωποι κάθε ηλικίας, άντρες και γυναίκες, άλλοι μόνοι τους, άλλοι με παρέα, αλλά και αρκετές οικογένειες. Το Παζάρι σίγουρα είναι πολύ καλή περίπτωση για όσους ψάχνουν να βρουν παιδικά βιβλία, που είναι περισσότερο διαχρονικά. Μόνο που πρέπει να προσέξεις να μην είναι κολλημένες οι σελίδες ή βρώμικο το εξώφυλλο ή προβληματική η βιβλιοδεσία. Είδα ένα πολύ ωραίο βιβλίο για το βαφτιστήρι μου αλλά δυστυχώς κανένα από τα 12 αντίτυπα που ήταν διαθέσιμα δεν ήταν κατάλληλο για να γίνει δώρο.


Μη νομίζετε όμως ότι επειδή δεν ψώνισα για μένα, έφυγα με άδεια χέρια. Ψώνισα για τη μαμά μου, ψώνισε και ο πατέρας μου για τον εαυτό του, και βρήκα επίσης αρκετά παιδικά βιβλία για βαφτιστήρια, ανήψια και παιδιά φίλων. Συνολικά αγόρασα 29 βιβλία και πλήρωσα 74 €, δηλαδή κατά μέσο όρο μόλις 2,5 € το κάθε βιβλίο! Είπατε τίποτα;


Χάρηκα ιδιαίτερα για κάποια από τα βιβλία που βρήκα, γιατί ακριβώς επειδή είναι παλιότερες εκδόσεις, ή όχι ιδιαίτερα δημοφιλή στο ελληνικό κοινό, δεν τα βρίσκεις εύκολα σε βιβλιοπωλεία. Συγκεκριμένα μου άρεσε που βρήκα Το μεγάλο βιβλίο της Μέιζυ για το βαφτιστήρι μου. Η Μέιζυ είναι δημιουργία της Αγγλίδας εικονογράφου Lucy Cousins και είναι πασίγνωστη στα μικρά Αγγλάκια. Συνήθως αγοράζω στο βαφτιστήρι βιβλία της Maisy από την Αγγλία, και του αρέσουν πολύ. Τώρα θα έχει και ένα στα ελληνικά.


Επίσης ενθουσιάστηκα που βρήκα κάποια βιβλία από τη σειρά Ο περίεργος Γιωργάκης. Η σειρά αυτή είναι αρκετά παλιά - τα πρώτα βιβλία γράφτηκαν μεταξύ 1941-1966 από τους Μάργκρετ & Χ.Α. Ρέυ, ενώ έκτοτε έχουν γραφτεί πολλά άλλα από άλλους συγγραφείς, με πρωταγωνιστή πάντα τον περίεργο Γιωργάκη, ένα πιθηκάκι από την Αφρική, που τον έχει υιοθετήσει ο άντρας με το κίτρινο καπέλο. Στην Ελλάδα κάποια από τα βιβλία της σειράς κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη. Δύο από αυτά τα είχα αγοράσει παλιότερα για τη βαφτιστήρα μου η οποία ξετρελάθηκε με τον Γιωργάκη. Έκτοτε έψαχνα να βρω και τα υπόλοιπα αλλά δεν τα είχα καταφέρει, μέχρι που τα βρήκα προχθές στο Παζάρι Βιβλίου και μάλιστα στην πολύ δελεαστική τιμή του 1,5 € έκαστο (ούτε σουβλάκι δεν παίρνεις με τα ίδια χρήματα)! Αν ψάχνετε να βρείτε βιβλία με ιστορίες για παιδιά 3-7 χρονών, σας τα προτείνω ανεπιφύλακτα.


Βρήκα επίσης και αγόρασα για τη μαμά μου δύο βιβλία της Ιρλανδέζας Marian Keyes, τα οποία ήταν σε άριστη κατάσταση και πραγματικά μου έκανε εντύπωση που τα βρήκα στο Παζάρι γιατί η Marian Keyes είναι πάρα πολύ δημοφιλής στην Αγγλία. Σύμφωνα με την Wikipedia έχει γράψει 11 βιβλία, έχει πουλήσει 22 εκατ. αντίτυπα και τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες. Τα έχω διαβάσει όλα, και δεν μου έχουν αρέσει όλα το ίδιο, πάντως αυτά που βρήκα στο Παζάρι είναι δύο από τα αγαπημένα μου, το Watermelon (Τεκνο-ποίηση) και το Lucy Sullivan in Getting Married (Η Λούσυ παντρεύεται). Αν διαβάζετε "ευπώλητα" βιβλία, αξίζει να γνωρίσετε την Μάριαν Κηζ. Αρχική τιμή 15 €, τιμή στο Παζάρι 4,5 € (φτηνότερα απ' ό,τι θα τα βρείτε στην Αγγλία)!


Το βιβλίο για το οποίο ενθουσιάστηκα πάνω από όλα είναι Οι πρωτάρηδες, της πολυγραφότατης Αμερικανίδας Janet Evanovich. H Evanovich έχει γίνει γνωστή για τη σειρά βιβλίων αστυνομικού μυστηρίου με πρωταγωνίστρια την ξεκαρδιστική Stephanie Plum, που ξεκίνησε να γράφει το 1994 και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Η σειρά μέχρι στιγμής αριθμεί 18 βιβλία και το 19ο (με αγγλικό τίτλο Finger Lickin' Fifteen) αναμένεται φέτος το καλοκαίρι. Οι πρωτάρηδες είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς, One for the Money. Δεν είμαι σίγουρη αν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά κάποιο από τα υπόλοιπα, πάντως αξίζει να διαβάσετε έστω και μόνο αυτό. Η σειρά έχει αρκετό μυστήριο, αρκετό αίσθημα, και πάρα πολύ γέλιο. Είναι γραμμένη κατ' εξοχήν για γυναίκες αλλά ξέρω αρκετούς άντρες που τη διαβάζουν (συνήθως παίρνοντας τα βιβλία της γυναίκας τους). Αρχική τιμή 13,58 € αλλά στο Παζάρι θα το πάρετε με μόλις 4 €.

Αν αγαπάτε το διάβασμα και βρεθείτε στο κέντρο της Αθήνας τις επόμενες μέρες, αξίζει σίγουρα να περάσετε από την Πλατεία Κλαυθμώνος. Αν είσαστε βιβλιοφάγοι (ή αν είναι τα παιδιά σας) αξίζει να πάτε επί τούτου, ακόμα κι αν δεν μένετε στην Αθήνα. Η διαφορά στις τιμές των βιβλίων θα καλύψει το κόστος του εισιτηρίου σας.

Παζάρι Βιβλίου 2009, Πλατεία Κλαυθμώνος (στάση μετρό: Πανεπιστήμιο, έξοδος Κοραή) 6-15 Φεβρουαρίου 2009, 10 π.μ. έως 9.45 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

Αθήνα - δεύτερες εντυπώσεις συν και πλην

Τώρα που έκλεισα αισίως μία εβδομάδα στα πάτρια, έχω μερικές ακόμα εντυπώσεις να καταθέσω από αυτά που είδα και άκουσα τις τελευταίες μέρες.

Χθες ήρθε μια φίλη μου στο σπίτι και ανοίξαμε τηλεόραση (μέχρι τότε είχα δει μόνο DVD). Φρίκαρα με τις ειδήσεις, φρίκαρα με την χαζοβιόλα που και καλά λέει τον καιρό, φρίκαρα με την τρομολαγνεία και τις χαζομάρες που απασχολούν τους "δημοσιογράφους" π.χ. τι είδους μακιγιάζ ταιριάζει στις γυναίκες άνω των 35 και άλλα τέτοια. Γενικώς φρίκαρα. Πλην.

Προχθές περίμενα λεωφορείο στο Σύνταγμα, μπροστά στο Public, εκεί που κάνουν στάση το 155, το 057 και διάφορα τρόλλεϋ. Από πάντα στο σημείο αυτό σταματάνε ταξί για να πάρουν ή να κατεβάσουν κόσμο. Προχθές η αστυνομία αποφάσισε ότι τα ταξί εμποδίζουν την κυκλοφορία. Έβαλαν λοιπόν έναν αστυνομικό να ουρλιάζει στους ταξιτζήδες και να τους απειλεί ότι θα πάρουν κλήση. 20 λεπτά που ήμουν στη στάση, με έπιασε πονοκέφαλος από τις φωνές, αλλά δεν τον είδα να κόβει *ούτε μία* κλήση. Ίδια κατάσταση δηλαδή με τους αστυνομικούς που παίζουν κυνηγητό με τους μαύρους που πουλάνε τσαντικά στην Ερμού. Η αστυνομία αντί να αστυνομεύει παριστάνει τον μπαμπούλα. Πλην.

Γενικά στους δρόμους επικρατεί μια κακοφωνία. Μηχανάκια μαρσάρουν, οδηγοί κορνάρουν για ψύλλου πήδημα (άσχετα αν δε δίνει κανείς σημασία στα κορναρίσματα), κόσμος φωνάζει στα κινητά του. Η απόλυτη ζαλάδα. Πλην.

Λατρεύω το σύστημα με τη σειρά αναμονής στις τράπεζες και τα ταχυδρομεία. Πας, παίρνεις το χαρτάκι σου, τσεκάρεις τον χρόνο αναμονής και είτε φεύγεις να πας να κάνεις άλλες δουλίτσες μέχρι να έρθει η σειρά σου, είτε βρίσκεις μια καρέκλα και κάθεσαι να περιμένεις με την ησυχία σου. Πολιτισμός. Συν.

Βέβαια σιγά μην εκτιμήσει ο Έλληνας τέτοιες ευκολίες. Στο ταχυδρομείο χθες το πρωί ο μέσος όρος αναμονής ήταν 50 λεπτά. Στο μεσοδιάστημα πήγα στο φαρμακείο, πήγα στη Wind να ανανεώσω χρόνο ομιλίας στο κινητό, ψώνισα χαρτικά και πήγα και στον φούρνο. Οι υπόλοιποι 40 άνθρωποι που ήταν μαζί μου στο ταχυδρομείο προφανώς δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν εκείνο το πρωί παρά μόνο να κάθονται και να παραπονιούνται για την καθυστέρηση. Και ενώ οι περισσότεροι είχαν να πληρώσουν λογαριασμούς, μόνο 1-2 είδα να χρησιμοποιούν το αυτόματο μηχάνημα. Μάλλον γιατί αν μπεις, πληρώσεις και βγεις στο πιτς φιτίλι, δεν θα έχεις τίποτα να γκρινιάξεις. Πλην.

Μου φαίνεται περίεργο που το λέω, αλλά συνάντησα πολλή ευγένεια, κυρίως στις ηλικίες κάτω των 50. Με έβλεπαν με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι και σταματούσαν χαμογελώντας για να μην με εμποδίζουν, υπάλληλοι σε μαγαζιά έλεγαν ευχαριστώ και παρακαλώ, όποιος με σκούντησε μου είπε συγγνώμη, όπου βρήκα ουρά στέκονταν όλοι στη σειρά τους, ακόμα και οι ταξιτζήδες ήταν ευγενικοί επί το πλείστον. Κάποιες στιγμές νόμιζα ότι είμαι σε άλλη χώρα. Σκοτεινές εξαιρέσεις η συμπεριφορά των Ούννων στο μετρό (θα κάνω ειδικό ποστ για αυτό) και η συμπεριφορά γενικότερα των άνω των 60. Αλλά είναι γνωστό πως κάθε κανόνας χρειάζεται τις εξαιρέσεις του. Συν.

Βρήκα πολύ ενοχλητικούς όλους αυτούς τους πλανόδιους που πουλάνε χαζομάρες στις καφετέριες και τα μαγαζιά. Κάτσαμε μια μέρα στον πεζόδρομο Κοραή και μέσα σε μία ώρα είχαν περάσει 9 πωλητές από το τραπέζι μας (8 διαφορετικοί γιατί ο ένας πέρασε 2 φορές). Όσο για τις τιμές, πρόσεξα ότι ήταν προσαυξημένες για την ευκολία που σου προσφέρουν: ένα πλαστικό μπρελόκ 3 ευρώ (1000 δραχμές - πάμε καλά;)!! Πλην.

Το αθηναϊκό φως δεν συγκρίνεται με κανένα. Ακόμα και τις μουντές μέρες έχεις συναίσθηση ότι εκεί έξω υπάρχει ήλιος. Τις δε μέρες που έχει ηλιοφάνεια, το φως είναι ανάλογο του αγγλικού καλοκαιριού. Μερικά πράγματα δεν αγοράζονται (ούτε με Mastercard). Συν.

Ξέρω ότι πολλοί διαφωνούν, αλλά εμένα η καινούρια Ομόνοια μου αρέσει πολύ περισσότερο από την παλιά στρογγυλή πλατεία με το συντριβάνι. Και ναι, ο κόσμος δεν δίνει πια ραντεβού στον Μπακάκο, αλλά αυτά είναι μόδες. Παλιά δεν πλησίαζε κανείς στο Μοναστηράκι. Και ναι, το ξέρω ότι στην Ομόνοια μαζεύονται όλο μαυριδεροί, αλλά είμαι σίγουρη πως δεν δαγκώνουν. Συν.

Δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου το ατέλειωτο γκράφιτι σε πολυκατοικίες, αυτοκίνητα, μάντρες, πλατείες, σκουπιδοτενεκέδες και όπου αλλού υπάρχει ελεύθερη επιφάνεια. Γιατί εντάξει, στα στόρια των μαγαζιών στο Μοναστηράκι είναι γραφικό, αλλά φάτσα-κάρτα στον τοίχο μιας άσχετης πολυκατοικίας είναι βρωμιά. Όπως και να το κάνουμε, άλλο ο Banksy και άλλο ο κάθε ανεγκέφαλος που πιάνει ένα σπρέυ στο χέρι και γεμίζει 10 πολυκατοικίες με συνθήματα. Και δεν έχω καταλάβει, τι ακριβώς επιτυγχάνουμε όταν γράφουμε ΠΑΟ ΟΛΕ ή ΘΥΡΑ 7 ή FUCK THE POLICE σε έναν κάδο σκουπιδιών; Πλην.

Γιατί άραγε υπάρχουν τόσες λακούβες στους αθηναϊκούς δρόμους και τα πεζοδρόμια; Προφανώς οι δημοτικοί φόροι δεν πάνε στην βελτίωση των οδών. Ίσως γι' αυτό τόσοι Αθηναίοι χρειάζονται 4x4 για να κυκλοφορήσουν (την πιθανότητα να πηγαίνουν κάθε σαββατοκύριακο στο Καλοχώρι Ευρυτανίας την αποκλείω). Πλην.

Για τις τιμές στα σούπερ μάρκετ πρόσεξα το εξής σε σύγκριση με την Αγγλία: τα καλλυντικά και τα περισσότερα "πακεταρισμένα" προϊόντα είναι στις ίδιες τιμές με το Λονδίνο, άρα ακριβά. Τα χύμα (κρέας, ψωμί, τυριά, λαχανικά, φρούτα) είναι πολύ φτηνότερα. Συν-πλην.

Τρελαίνομαι που μπορώ να παίρνω ταξί κάθε μέρα όταν βαριέμαι να περπατήσω 10 λεπτά από την στάση του μετρό και μου κοστίζει το ίδιο με ένα εισιτήριο λεωφορείου στο Λονδίνο. Επίσης είναι καταπληκτική ιδέα το ενιαίο εισιτήριο και η μετεπιβίβαση, πράγματα άγνωστα στην Αγγλετέρα. Συν.

Οι τυρόπιτες είναι πιο φτηνές και από τα σουβλάκια. Συν.

"Ο όρκος" και η αναμονή

Μια μικρή επανάληψη εν όψει του αυριανού επεισοδίου που εγώ τουλάχιστον το περιμένω με πολύ ανυπομονησία. Για να δούμε τι θα δούμε :-)

Χιονισμένο Λονδίνο

Μπορεί να είμαι στην (σχεδόν ηλιόλουστη) Αθήνα, αλλά η τύχη μου δουλεύει. Σήμερα το πρωί μου έστειλαν μερικές χιονισμένες φωτογραφίες από το νότιο Λονδίνο και τρελάθηκα. Μιλάμε για πάρα πολύ χιόνι.


Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι από τα πάρκα του Greenwich και του Blackheath, όπου όπως βλέπετε το απέραντο πράσινο έχει αντικατασταθεί από το απέραντο λευκό.


Η φωτογραφία με τον χιονάνθρωπο και τον χιονόσκυλο είναι τραβηγμένη πέντε λεπτά από το σπίτι μου. Δείτε εδώ πόσο χιόνι (δεν) έχουμε συνήθως για να καταλάβετε πόσο εντυπωσιακή είναι.

Όλα τα καλά τα χάνω ρε γμτ!!!

Προσοχή: φαρσέρ

Μόλις τώρα πήρα το παρακάτω μύνημα από μια φίλη μου μέσω Facebook.

Facebook is recently becoming very overpopulated,there have been many members complaining that Facebook is becoming very slow. Records show that the reason is that there are too many non-active Facebook members and, on the other side, too many new Facebook members.

We will be sending this message apround to see if members are active or not. If you are active please send to at least 15 other users using Copy+ Paste to show that you are still active. Those who do not send this message within 2 weeks will be deleted without hesitation to create more space.

Send this message to all your friends and to show me that your still active and you will not be deleted.

Founder of Facebook,
Mark Zuckerberg

Πρόκειται για φάρσα και μάλιστα παλιά - η ιστοσελίδα Hoax-Slayer δίνει ημερομηνία πρώτης εμφάνισης την 19η Δεκεμβρίου 2007. Αν τυχόν λάβετε αυτό το μύνημα μέσω Facebook, απλά πατήστε το delete - και μην το προωθήσετε σε κανέναν από τους φίλους σας. Εκτός βέβαια αν είσαστε φαρσέρ.

Μην ανησυχείτε, δεν θα σβήσει κανείς τον λογαριασμό σας και σίγουρα όχι ο ίδιος ο ιδρυτής του Facebook.