Bye bye summer

Το αγγλικό καλοκαίρι πνέει τα λοίσθια. Δε νομίζω ότι από εδώ και πέρα θα έχω πολλές ευκαιρίες να τραβήξω φωτογραφίες σαν αυτή...

Χρόνια πολλά σε όλους και καλή επιστροφή σε όσους γυρίσουν στις βάσεις τους αυτό το σαββατοκύριακο. Σε λίγο έρχεται η σειρά μας. Χεχε.

Μπάνιο στο Αγκντ

Ψάχνοντας φωτογραφίες από τις ριβιέρες για το σχετικό ποστ, συνειδητοποίησα ότι δεν έχω ακόμα τελειώσει την αφήγηση του περσυνού πενθήμερου ταξιδιού. Όσοι έχετε καλή μνήμη, ίσως θυμόσαστε ότι πέρσυ κάναμε ένα παρόμοιο ταξίδι με τρένο, το οποίο μας πήγε στη Λυών και τη Γενεύη πριν καταλήξουμε στην Αβινιόν. Την τέταρτη μέρα του ταξιδιού κάναμε μια εκδρομή στην περιοχή που λέγεται Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν. Ξεκινήσαμε από τη Νιμ (La ville avec un accent για τους γαλλομαθείς) και καταλήξαμε στο Αγκντ, μια συμπαθητική πόλη περίπου 4 χιλιόμετρα από τα παράλια της Μεσογείου. Ναι, επιτέλους θα βλέπαμε θάλασσα!


Έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγκντ, περνάει λεωφορείο για το παραθαλάσσιο θέρετρο που λέγεται Cap d'Agde και είναι περισσότερο γνωστό για τον οικισμό των γυμνιστών (στη δεξιά άκρη του χάρτη). Ο οικισμός αυτός είναι στην ουσία ένα συγκρότημα με ξενοδοχεία, βίλες, εστιατόρια, μπαρ κ.λπ. που έχει κτιστεί γύρω από ένα τμήμα της παραλίας μήκους περίπου 2 χιλιομέτρων στο οποίο επιτρέπεται ο γυμνισμός, και όχι μόνο στην παραλία αλλά και σε ολόκληρο τον οικισμό, στα μαγαζιά κ.λπ. Εμείς στον οικισμό δεν πήγαμε, περάσαμε μόνο απέξω με το λεωφορείο, και δεν είδαμε γυμνούς. Παρότι 2 χιλιόμετρα φαίνονται πολλά, η παραλία στο Cap d'Agde είναι τεράστια και υπάρχουν πολλοί άλλοι οικισμοί - το λεωφορείο, με στάσεις, κάνει γύρω στα 45 λεπτά να γυρίσει όλη την περιοχή.


Καταλήξαμε στην παραλία Richelieu Centre, στον οικισμό Village Soleil, αν και για να πω την αλήθεια τη συγκεκριμένη μέρα δεν είδαμε πολύ ήλιο. Κάποια στιγμή μάλιστα έριξε και μια ψιχάλα. Είχε ζέστη όμως και καθότι όλο το καλοκαίρι στην Αγγλία το είχαμε περάσει με βροχή και 18 βαθμούς, ο καιρός μας φαινόταν ό,τι πρέπει για μπάνιο.


Η παραλία ωραία, μεγάλη αμμουδιά (γύρω στα 100 μέτρα φάρδος - μας βγήκε η ψυχή μέχρι να φτάσουμε στο νερό), καθαρή, και η θάλασσα επίσης. Εντάξει, μην φανταστείτε και τον Μύρτο. Περισσότερο έμοιαζε στη Βάρκιζα πριν επεκταθεί η παραλία του ΕΟΤ. Υπήρχε μια μικρή περιοχή με καμιά 50αριά ξαπλώστες και ομπρέλες, την οποία προτιμήσαμε αφού δεν είχαμε μαζί μας ψάθες. Οι ξαπλώστρες ήταν πολύ αναπαυτικές, με μπλε στρωματάκια, κάτι που δεν το έχω δει αλλού. Καμπίνες δεν είχε, αλλά υπήρχε ένα καφενείο και μπορούσες να χρησιμοποιήσεις τις τουαλέτες για να αλλάξεις. Για να ξεπλυθείς μετά το μπάνιο είχαν ένα λάστιχο που έφερνε νερό από το καφενείο και κατέληγε σε ντουζιέρα . Για τις ευκολίες αυτές χρέωναν το ευτελές ποσό των 20 ευρώ για δύο ξαπλώστρες! Αν έμενες μισή μέρα, η τιμή έπεφτε στα 15 ευρώ. Αυτά την ίδια εποχή που το Yabanaki στη Βάρκιζα χρέωνε την είσοδο 6 ευρώ το άτομο και τις ξαπλώστρες δωρεάν τις καθημερινές. Εννοείται ότι στο Yabanaki δεν αλλάζεις στις τουαλέτες ούτε κάνεις ντουζ με το λάστιχο. Γι' αυτό ίσως στο Agde οι περισσότεροι είχαν έρθει στην παραλία με ομπρέλες και ψάθες, και η περιοχή με τις ξαπλώστρες ήταν σχεδόν άδεια.


Το όλο σκηνικό ήταν σαν να βρίσκεσαι σε μια μεγάλη ελληνική παραλία Αύγουστο μήνα. Κόσμος πολύς, παιδάκια με κουβαδάκια και φτιαράκια, άλλοι κάνουν ηλιοθεραπεία, άλλοι κολυμπάνε, άλλοι διαβάζουν περιοδικά, άλλοι παίζουν ρακέτες κ.λπ.


Το μόνο διαφορετικό που είδα σε σχέση με τις ελληνικές παραλίες ήταν ότι περνούσαν συνέχεια πλανόδιοι πωλητές σπρώχνοντας καροτσάκια με παγωτά ή κουβαλώντας δίσκους με αναψυκτικά, ξηρούς καρπούς και (αν δεν κάνω λάθος) ντόνατς.


Σίγουρα με λιγότερο κόσμο και καλύτερες καιρικές συνθήκες (π.χ. ήλιο) η περιοχή είναι πολύ όμορφη. Εμείς πάντως μείναμε ευχαριστημένες γιατί κάναμε το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού (στις 6 του Αυγούστου) και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να πάρουμε βαθιές ανάσες πριν μπούμε στο νερό. Αυτό το λέω γιατί δύο μέρες πριν είχαμε δοκιμάσει να κολυμπήσουμε στη Γενεύη, αλλά αλλάξαμε γνώμη όταν νιώσαμε τη θερμοκρασία του νερού. Το Cap d'Agde μπορεί να μην είναι Ελλάδα, αλλά είναι Μεσόγειος και η θάλασσα είναι χλιαρή :-)

Σαν σήμερα, 4 χρόνια πριν

Περίπου σαν σήμερα πριν από 4 χρόνια έγινε η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Η σημαδιακή αυτή μέρα μας βρήκε στο Portsmouth, μια παραλιακή πόλη της νότιας Αγγλίας, όπου μένει μια πολύ καλή φίλη μου με τον άντρα της. Για να γιορτάσουμε το γεγονός, είχαμε κρεμάσει την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι του σπιτιού και είχαμε προμηθευτεί μηχανή προβολής, την οποία συνδέσαμε με την τηλεόραση και προβάλαμε την τελετή έναρξης σε μια μεγάλη οθόνη στον τοίχο του καθιστικού τους. Θυμάμαι ότι συγκεντρώσαμε μεζεδάκια, πατατάκια, πίτσες, μπύρες και γλυκά, στρωθήκαμε σε δύο μεγάλους καναπέδες και είδαμε την τελετή έναρξης από την αρχή ως το τέλος πλέοντας σε πελάγη εθνικής υπερηφάνειας. Στην πρώτη από τις δύο φωτογραφίες φαίνεται η οθόνη και τα μπράτσα των καναπέδων (για να καταλάβετε για τι μέγεθος μιλάμε).


Φέτος η τελετή έγινε Παρασκευή μεσημέρι (με τη δικιά μας ώρα) και φυσικά δεν μπόρεσα να τη δω ζωντανή γιατί ήμουν στη δουλειά. Είδα την περίληψη του BBC στις 7 μμ και οφείλω να πω ότι εντυπωσιάστηκα από το σόου. Ειδικά εκεί που οι τυμπανιστές χτυπούσαν τα νούμερα για την αντίστροφη μέτρηση, έπαθα πλάκα! Μου άρεσε και ο ιπτάμενος λαμπαδηδρόμος, αν και για μένα τους Βαρκελωνέζους δεν τους ξεπερνάει κανείς! Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν ο Πίθηκος. Κάθε φορά που εμφανίζεται στην τηλεόραση μου έρχεται να κάνω τον σταυρό μου!


Δεν έδειξαν όλες τις παραστάσεις, ούτε όλες τις ομάδες, αλλά φυσικά έδειξαν την Ελλάδα και μου φανήκαμε πολύ ικανοποιητικοί με τις άσπρες στολές, και ο Ηλιάδης πολύ καμαρωτός. Είδαμε και φάτσα-μπάτσα τον Γλύξμπουργκ μετά της συζύγου να χαιρετάει χαμογελαστός τους αθλητές (ή τέλος πάντων να κουνάει τα χέρια του προς κάποια κατεύθυνση - στους αγώνες της Αθήνας θυμάμαι που τον είχαμε μουτζώσει όλοι μαζί και εντελώς αυθόρμητα). Η παρουσιάστρια έκανε κάποιο σχόλιο για τη Θάνου, ότι δεν έχει ανακοινωθεί αν θα συμμετέχει ή όχι, αλλά τίποτα άλλο. Τους Ολυμπιακούς της Αθήνας τους ανέφεραν μια-δυο φορές μόνο, με επαινετικά σχόλια για τη διοργάνωση. Είπαν και για τη σχέση της Ελλάδας με τους Αγώνες. Και για τους Κινέζους έλεγαν πολύ καλά λόγια, για τα στάδια, το Ολυμπιακό χωριό, την τελετή έναρξης και γενικώς.


Στο τέλος της εκπομπής, η οποία ήταν σε απευθείας μετάδοση, παρότι τα πλάνα από την τελετή έναρξης ήταν βιντεοσκοπημένα, διάβασαν μια ανακοίνωση της ελληνικής αθλητικής ομοσπονδίας ότι αποσύρρεται ένας από τους αθλητές της ελληνικής αποστολής επειδή βρέθηκε ντοπαρισμένος. Όνομα δεν είπαν (μπορεί να ήταν και αθλήτρια) και δεν έγινε κανένας περαιτέρω σχολιασμός. Ρεζιλίκι όμως...


Με την ευκαιρία, και παρότι δεν έχει σχέση με τους Ολυμπιακούς, σας βάζω και μερικές φωτογραφίες από το λιμάνι του Portsmouth. Το ψηλό μαρκούτσι που βλέπετε στην τελευταία φωτογραφία λέγεται Spinnaker Tower και είναι ένας πύργος ύψους 170 μέτρων που δεσπόζει πάνω από το λιμάνι. Η θέα από την κορυφή είναι καταπληκτική!


Το καλοκαίρι του 2004 ο πύργος ήταν ακόμα υπό κατασκευή, παρότι κανονικά θα έπρεπε να είχε τελειώσει από το 1999, πριν αλλάξει η χιλιετία. Μάλιστα αρχικά είχε αποφασιστεί ότι θα ονομαζόταν Portsmouth Millennium Tower, αλλά αφού τελείωσε το ...2005, χρειάστηκε να τον ξαναβαφτίσουν. Τελικά του έδωσαν το όνομα Spinnaker, που είναι ένα είδος τριγωνικού βοηθητικού ιστίου. Όπως βλέπετε δεν χρειάστηκε πολύ φαντασία για να βρεθεί το νέο όνομα!


Να σημειώσω εδώ ότι ο καιρός πριν από 4 χρόνια και ο καιρός σήμερα, ουδεμία ομοιότητα φέρουν. Πριν από 4 χρόνια ήταν καλοκαίρι.

Βαλτοί είναι ρε γμτ;

Πάω σήμερα το πρωί να ανοίξω το ιστολόγιο, και αντί για Red Nights βλέπω φαρδύ πλατύ ένα bX-l9wb71. Μετά από σύντομη αναζήτηση στα σχετικά Help Groups συμπεραίνω ότι ο Blogger έπαθε ταρακουλίαση και αρνείται να μας δείξει την πρώτη σελίδα όχι μόνο των Κόκκινων Νυχτών αλλά και πολλών άλλων ιστολογίων (μουσική υπόκρουση: You are not alone, I am here with you...).

Προς το παρόν κάνω υπομονή και ελπίζω πρώτον να το πάρουν είδηση, και δεύτερον να το φτιάξουν σύντομα, αλλά αν έχει κανείς καμιά καλύτερη ιδέα ας την πει.

Λέω να πάω να φτιάξω κουλουράκια μήπως ηρεμήσω με τη ζαχαροπλαστική. Ουφ πια!!

Y.Γ. Την φωτογραφία τη βρήκα στο Flickr. Είναι από την καταιγίδα που είχαμε χθες βράδυ, την οποία ομολογώ δεν πήρα είδηση, παρά μόνο διάβασα σχετικά σήμερα στην εφημερίδα. Είναι τραβηγμένη στο Blackheath, ένα μεγάλο πάρκο κοντά στο Greenwich. Αξίζει να δείτε και τις υπόλοιπες φωτογραφίες του σετ, είναι πραγματικά πολύ όμορφες.

Αυτοκόλλητα Euro 2008

Οι τακτικοί και ποδοσφαιρόφιλοι αναγνώστες του ιστολογίου θα θυμόσαστε ίσως ότι προς τιμήν του Euro 2008 (στο οποίο καμία από τις βρετανικές ομάδες δεν είχε την τύχη να συμμετάσχει, ούτε καν να έρθει τελευταία και καταϊδρωμένη) έπεισα τους συναδέλφους στη δουλειά να συμπληρώσουμε όλοι μαζί το επίσημο άλμπουμ της Panini με τα αυτοκόλλητα - έτσι για το καλό. Την ιδέα την πήρα από τον Γκρινιάρη, τον οποίο ευχαριστώ επισήμως, γιατί η ενασχόληση με το άλμπουμ μας χάρισε πολλές ευτυχισμένες στιγμές, ειδικά στην συνάδελφό μου την Anne που ανέλαβε να κολλήσει τα περισσότερα αυτοκόλλητα.

Υποψιάζομαι επίσης ότι διασκέδασε μαζί μας και ο Ινδός που έχει το μαγαζάκι κοντά στο γραφείο, αφού πέρασαν από μπροστά του κάθε λογής απίθανοι πελάτες για να αγοράσουν τα πολυπόθητα πακετάκια - από νεαρούς και νεαρές που δεν έχουν ιδέα από ποδόσφαιρο, μέχρι 30άρες έγγυες, 50άρες γυναίκες και 60άρηδες άντρες (έχουμε μεγάλη γκάμα υπαλλήλων).

Όπως καταλαβαίνετε, όταν έφταναν πολλά πακετάκια μαζί, γινόταν χαμός. Αυτοκόλλητα παντού!! Οφείλω να ομολογήσω ότι το καινούριο αφεντικό ήταν πολύ ψύχραιμο όταν μας βρήκε μια μέρα να απασχολούμαστε δημιουργικά με 20 πακετάκια (4 αυτοκόλλητα στο κάθε πακετάκι) εν ώρα εργασίας. Αχέμ.

Η πρώτη σελίδα που συμπληρώσαμε ήταν αυτή με την ομαδική φωτογραφία και τα εμβλήματα της Κροατίας, προς μεγάλη χαρά ενός Σερβο-Κροάτη συναδέλφου. Δυστυχώς στη συνέχεια κολλήσαμε, με αποτέλεσμα τώρα που το Euro έχει προ πολλού τελειώσει και το άλμπουμ σχεδόν συμπληρωθεί, να μας λείπουν ακόμα 5 Κροάτες παίχτες!

Τα πήγαμε καλύτερα με τη Ρωσία, από την οποία λείπει μόνο ένα αυτοκόλλητο, το πάνω αριστερά της ομαδικής φωτογραφίας.

Επίσης από τους Ιταλούς μας λείπει μόνο ο Massimo Oddo...

...και από τους πρωταθλητές Ισπανούς ο David Villa (στην επόμενη σελίδα).

Τα αυτοκόλλητα της ελληνικής ομάδας ήταν λιγοστά στην αρχή, αλλά τελικά τα συμπληρώσαμε όλα εκτός από τέσσερα. Μας λείπουν οι Νικοπολίδης (κλαψ!), Άντζας, Γιαννακόπουλος και Λυμπερόπουλος.

Η μόνη ομάδα που συμπληρώσαμε 100% ήταν η Σουηδία. Μας λείπει ένα αυτοκόλλητο για να συμπληρώσουμε την Πορτογαλία, την Αυστρία, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, τη Ρωσία, ένα για τα In Action στο τέλος του άλμπουμ και από 2-5 για κάθε μία από τις υπόλοιπες ομάδες.

Συμπληρώσαμε επίσης όλα τα στάδια και τις πόλεις στην αρχή του άλμπουμ :-)

Συγκεκριμένα μας λείπουν τα εξής αυτοκόλλητα: 4, 8, 10, 59, 63, 66, 73, 79, 102, 125, 135, 139, 147, 150, 152, 182, 183, 191, 197, 201, 205, 211, 237, 241, 248, 254, 266, 269, 273, 277, 292, 321, 323, 325, 326, 335, 364, 369, 373, 377, 433, 437, 472. Αν κάποιος έχει ένα ή περισσότερα από αυτά και θα ήθελε να τα δωρίσει υπέρ του άλμπουμ μας, ας αφήσει μύνημα. Εννοείται ότι κι εμείς έχουμε πάρα πολλά διπλά (και αρκετά τριπλά) οπότε αν σας λείπει κάποιο όχι από τα παραπάνω, και το έχουμε, ευχαρίστως να σας το στείλουμε.

Το τρίτο μισό του καλοκαιριού

Το φετεινό καλοκαίρι έχει χωριστεί (όλως τυχαίως - δεν είμαι τόοοσο οργανωτική!) σε τρεις περιόδους.

Περίοδος Α - από αρχές Μαΐου έως μέσα Ιουνίου: χαρακτηρίζεται από σχετική καλοκαιρία και μικρές κοντινές εξορμήσεις εντός και εκτός Λονδίνου (Bath, Bristol, Wells και ολίγη Νορβηγία).

Περίοδος Β - από μέσα Ιουνίου έως αρχές Αυγούστου: χαρακτηρίζεται από απανωτές επισκέψεις φίλων/γνωστών/συγγενών και ταξίδια εντός και εκτός της χώρας. Περνάμε από αγγλικές, ελληνικές, γαλλικές, ιταλικές θάλασσες και καταλήγουμε στο Εδιμβούργο. Έχω ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ: από τις 14 Ιουνίου έως τώρα δεν έχω μείνει σπίτι ούτε ένα σαββατοκύριακο. Ο καιρός γενικά καλός, με εξαίρεση τη γνωστή βροχερή περίοδο στις αρχές Ιουλίου. Αποζημειωθήκαμε όμως με 2 εβδομάδες στα τέλη Ιουλίου, κατά τις οποίες είχαμε κανονικό καλοκαίρι.

Περίοδος Γ - από αρχές Αυγούστου έως (ελπίζουμε) τέλη Σεπτεμβρίου: οι τελευταίοι καλεσμένοι αναχώρησαν σήμερα το πρωί και το ερχόμενο σαββατοκύριακο είναι το πρώτο μετά τις 7 Ιουνίου για το οποίο δεν έχω προγραμματίσει ούτε ένα τόσο δα ταξιδάκι. Για την ακρίβεια, δεν έχω σκοπό ούτε στα μαγαζιά να πάω. Εφημερίδες, βιβλία, ξάπλα και καλό φαΐ, μέχρι να συνέλθω. Στα τέλη του μήνα πάω Ελλάδα για ένα 10ήμερο ήλιου και ζέστης, γιατί ο καιρός εδώ πάει από το κακό στο χειρότερο. Δεν έχω κανονίσει ταξίδια ούτε για τον Σεπτέμβριο - γενικώς μέχρι τα Χριστούγεννα δεν υπάρχει τίποτα στο πρόγραμμα. Βέβαια όλο και κάτι θα κάνω (δεν μπορεί!) αλλά προς το παρόν ξεκουράζομαι και οραματίζομαι ξαπλώστρες στην παραλία, παγωμένο φραπέ και νύχτες με αυγουστιάτικο φεγγάρι.

Να περνάτε καλά όλοι σας, όπου κι αν είστε! Θα ακολουθήσει καταιγισμός από ποστ για τις ριβιέρες, το Εδιμβούργο και ό,τι άλλο έχω ξεχάσει. Φιλιά πολλά!

Greetings from Scotland