Sunday, 21 October 2007

Γενεύη-Αβινιόν


Μετά από σύντομο διάλειμμα (γκουχ, γκουχ... 2 μηνών) επιστρέφουμε στη νότια Γαλλία. Για όσους βαριούνται να διαβάσουν τα προηγούμενα, σας θυμίζω ότι είμαστε στην τρίτη μέρα της πενθήμερης περιπλάνησης στη Γαλλία και μέχρι στιγμής έχουμε διανυκτερεύσει στο Παρίσι, τη Λυών και τη Γενεύη.

Κυριακή 5 Αυγούστου αφήσαμε τη Γενεύη να σιγοβράζει στη μεσημεριανή ζέστη και βρήκαμε καταφύγιο στο κλιματιζόμενο εσωτερικό του τρένου που μας πήγε στην Αβινιόν σε 3 ώρες και 6 λεπτά (ακριβώς). Η διαδρομή πανέμορφη και λίγο το χάζεμα από το παράθυρο, λίγο η κουβέντα, ούτε καταλάβαμε πότε πέρασε η ώρα. Φτάσαμε στην Αβινιόν λίγο πριν τις 5 το απόγευμα, και βγαίνοντας από τον σταθμό κοντέψαμε να πάθουμε σοκ από το κύμα ζέστης που μας χτύπησε. Την θυμάμαι πολύ έντονα εκείνη τη στιγμή: μπλε (καταμπλέ) ουρανός, ήλιος να πέφτει σχεδόν κάθετα, η θερμοκρασία στους 35 βαθμούς και βάλε, ελιόδεντρα τριγύρω και πολλά πολλά τζιτζίκια. Από τον σταθμό έπρεπε να πάρουμε λεωφορείο για το κέντρο της πόλης και στα 3 λεπτά που περπατήσαμε καταλιακού για να πάμε στην στάση, κυριολεκτικά λιώσαμε. Είχαμε επιτέλους φτάσει στον μεσογειακό νότο :-)

Η Αβινιόν είναι μια μικρή πόλη περίπου 90.000 κατοίκων στο σταυροδρόμι μεταξύ Προβηγκίας και Λανγκεντόκ, δύο επαρχιών της νότιας Γαλλίας. Είναι χτισμένη μέσα σε κάστρο, στην αριστερή όχθη του Ροδανού ποταμού και είναι κυρίως γνωστή ως έδρα των 7 Καθολικών Παπών γαλλικής καταγωγής την περίοδο 1309-1377, μια περίοδο που η Καθολική Εκκλησία αποκαλεί Εξορία της Αβινιόν. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής ανεγέρθηκαν τα τείχη και ένα συγκρότημα πολυτελών ανακτόρων για τους Πάπες. Επίσης σταδιακά αυξήθηκε ο πληθυσμός της πόλης, καθώς πολλοί καλλιτέχνες και άνθρωποι των γραμμάτων ακολούθησαν τους Πάπες, δίνοντας στην Αβινιόν έντονο κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.

Στις μέρες μας προφανώς η έδρα του Πάπα είναι πλέον στο Βατικανό, αλλά η Αβινιόν παραμένει μια πόλη-κόσμημα στην καρδιά του γαλλικού νότου. Τα κάστρα, τα στενά δρομάκια, η εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, οι πλακόστρωτες πλατείες, οι γραφικές γειτονιές της, καθώς και η εγγύτητά της προς τα μεσογειακά παράλια της Γαλλίας σε συνδιασμό με εξαιρετικές σιδηροδρομικές διασυνδέσεις (απέχει λιγότερο από 3 ώρες με ταχεία από το Παρίσι και το καλοκαίρι υπάρχει τρένο κατευθείαν από το Λονδίνο που κάνει τη διαδρομή σε έξι ώρες) την κάνουν πολύ δημοφιλή σε Γάλλους και Άγγλους τουρίστες.

Η ατμόσφαιρα της πόλης ήταν όντως πολύ καλοκαιρινή και είχες έντονη την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε παραθαλάσσιο θέρετρο, παρόλο που η θάλασσα είναι αρκετά μακριά. Είδαμε τουρίστες, ζωγράφους που πουλούσαν τα έργα τους στους δρόμους, πλανόδιους μουσικούς και χορευτές, παιδιά με μπαλόνια στο χέρι, πολλά παγωτατζίδικα, και το κυριότερο, τραπεζάκια έξω. Την καλύτερη στιγμή του ταξιδιού την ζήσαμε εκεί, στην Place de l'Horloge, κατά τις 10 η ώρα βράδυ Κυριακής, καθισμένες σε ένα από τα πολλά εστιατόρια, με τα τζιτζίκια να τραγουδάνε, τα φωτισμένα αλογάκια του λούνα παρκ να γυρίζουν γύρω-γύρω και έναν πλανόδιο να κάνει κόλπα με φωτιές μπροστά σε μια παρέα παιδιών που τον κοιτούσαν σαστισμένα. Τη στιγμή εκείνη πραγματικά νιώσαμε ότι κάναμε καλοκαιρινές διακοπές.

Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική της Αβινιόν.


Το Παπικό Ανάκτορο, το μεγαλύτερο γοτθικό παλάτι της Ευρώπης.


Σήμα κατατεθέν την πόλης είναι η γέφυρα Σεν Μπενεζέ, γνωστή από το τραγουδάκι Sur le pont d'Avignon, L'on y danse, l'on y danse, το οποίο εγώ προσωπικά αγνοούσα τελείως, το ξέρουν όμως πολλοί Γάλλοι και ξένοι γαλλόφωνοι και γαλλομαθείς, με αποτέλεσμα η ουρά των επισκεπτών να είναι τεράστια. Εμείς την είδαμε μόνο από μακριά. Η γέφυρα καταστράφηκε τον 17ο αιώνα, όταν τα ορμητικά νερά του Ροδανού γκρέμισαν το μεγαλύτερο μέρος της.


Το Δημαρχείο και το Θέατρο.


Στενά δρομάκια, ψηλά κτήρια και γοτθική αρχιτεκτονική.


Place de l'Horloge. Η φωτογραφία αυτή αποτυπώνει ακριβώς την τουριστική ατμόσφαιρα της πόλης.


Συνεχίζεται...

23 comments:

Crazy Tourists said...

Ο καλύτερος τρόπος για να αρχίσει μια καινούρια βδομάδα! Επειδή όμως ο καφές ετέλεψε, την τυπώνω, μαζί και με τις δυο προηγούμενες μέρες και τις παίρνω στο κρεβάτι...Καλό Βράδυ!
CrazyTourist1

Σοφία said...

Happy bedtime reading ;-)

desa said...

Διάολε θέλω να γυρίσω όλη την Ευρώπη. Αλλά χωρίς δουλειά μέχρι τα σύνορα με κόβω και μετά πάλι πίσω. Καλά στο Λονδίνο στόλισαν από τώρα? Μήπως βιάζονται λιγάκι?

Σοφία said...

Θα έρθει και η σειρά σου. Βρες δουλειά πρώτα με το καλό, και όλα θα γίνουν.

Από τώρα δεν λες τίποτα. Από τον Σεπτέμβριο ξεκινάνε.

DaNaH said...

Σοφία είναι μακράν το καλύτερο post με περιγραφή ταξιδιού που έχεις κάνει, κατά την γνώμη μου! Εύγε! 10'! Οι φωτογραφίες φυσικά υπέροχες και η διήγηση του ταξιδιού τόσο ζωντανή, με γύρισες πραγματικά στο καλοκαίρι! Για μια στιγμή ένιωσα πως διάβαζα κάποιο μυθιστόρημα χεχε!

Αυτή είναι επιτέλους η γέφυρα της Αβινιόν!!!!! Το τραγουδάκι το κάνω στα μικρά (σσ είμαι καθηγήτρια γαλλικών) αλλά δεν είχα μπει ποτέ στον κόπο να ψάξω στο google για κάποια photo! Για να πω την αλήθεια περίμενα κάτι πιο όμορφο, σε σχήμα παραδοσιακού γεφυριού και όχι αυτήν την ίσια μπεταρισμένη γέφυρα που δεν έχει ούτε ένα σχέδιο επάνω.

Τέλος πάντων... Περιμένουμε εναγωνίως και την συνέχεια!

ΥΓ. Είναι καλύτερα που κάνεις το post σε περισσότερα μέρη, διαβάζεται πιο εύκολα και ευχάριστα. Κάποια παλιότερα ταξίδια σου που ήταν πολύ μεγάλα τα post, είχα ανοιχτά τα tabs και δεν κατάφερνα να τα διαβάσω μονομιάς! ;)

Καλημέρα!

Σοφία said...

Σ' ευχαριστώ πολύ, Δανάη! Νομίζω ότι η περιγραφή αυτή είχε περισσότερες αισθήσεις και λιγότερες λεπτομέρειες απ' ό,τι συνήθως, ίσως γι' αυτό σου άρεσε περισσότερο.

Τα μεγάλα ταξιδιωτικά ποστ τα έκοψα κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, γιατί προσωπικά μάλλον προτιμώ το "ένα και καλό". Πάντως χαίρομαι που τα μικρά και πολλά εξυπηρετούν :-)

Ώστε τα γαλλόφωνα Ελληνάκια μαθαίνουν κι αυτά το τραγούδι της γέφυρας. Εμείς είχαμε μάθει άλλα τραγούδια: το Frère Jacques που ήταν το πιο συνηθισμένο, το Alouette, gentille Alouette, το Champs-Elysées και τα Χριστουγεννιάτικα (Petit papa Noël κ.λπ.)

Maroulakos said...

Σοφία η Γαλλία μου αρέσει πάρα πολύ που αν μπορούσα θα πήγαινα να ζήσω μόνιμα εκεί.
Με γοητεύει η κουλτούρα τους και η γλώσσα τους.
Επίσης πρέπει να σου δώσω συγχαρητήρια για τις φωτογραφίες οι οποίες μου κάνουν την επιυμία να μεταναστεύσω εκεί πιο έντονη.

itelli said...

Κοίτα να δεις... Πλατεία ωρολογίου έχει κ στη Βέροια... Γουαου :Ρ

Ηλιογράφος said...

Ανυπομονώ για τη συνέχεια, άσε τον ρατατά η ρατατουή πως τον λένε :)

amo said...

Μια το "μικρό σπίτι στο λιβάδι" μια το φθινόπωρο, μια η Γαλλία...
Αχ κάθε post σου κάνει την καρδιά μου να χορεύει.
Το τελευταίο ειδικά πόσο το ζηλεύω.
Θέλω τόσο πολύ να παω στη Γαλλία, μα περισσότερο στο Παρίσι.

Natassa said...

kano ena grigoro rolarisma pros ta kato na do tis photo, opos panta katapliktikes, to perimena ayto gia tin Avignon kairo. To vrady pou tha to diavaso me tin isixia mou tha afiso kai to sxolio mou alla eimai sigouri oti i perigrafi sou pali tha m aresei :)
filia
Natassa
p.s. EPITELOUS vrexei kai edo -kanei zesti, alla epitelous vrexei!!!

laxanaki said...

Πωπωωωωωωω όμορφο... έχω μείνει και χαζεύω... άψογο σοφία!!!

Σοφία said...

@ Maroulakos: Ευχαριστώ πολύ! Προσωπικά οι Γάλλοι δεν με τρελαίνουν, αλλά λόγω που τους έχουμε κοντά και μιλάμε τη γλώσσα, όλο προς τα εκεί καταλήγουμε.

@ Itelli: Ναι, αλλά στη Βέροια έχει ανθρωπάκια που χτυπάνε τις ώρες μέσα στο ρολόι; Ε; Ε;

@ Ηλιογράφος: Καλομελέτα κι έρχεται ;-)

@ Amo: Για Παρίσι δεν λέω, γιατί δεν θα τελειώσουμε ποτέ!

@ Natassa: Σας εύχομαι πολλές βροχές και περιμένω σχόλια :-)

@ Laxanaki: Σ' ευχαριστώ πολύ!

Jemma said...

Ah Provence!
I think that Avignon is my favourite city in France so far. I would gladly go back anytime.

Natassa said...

Hμουνα σίγουρη ότι θα μου άρεσε και η περιγραφή:) και γω όταν είχα πάει στην Αβινιόν έκανε μια τρελή ζέστη, όμως την απόλαυσα την Αβινιόν όσο πολύ λίγα μέρη, κρίμα που δεν έχω φωτογραφίες από εκείνο το ταξίδι, ευτυχώς όμως που έχω τις δικές σου! :-)
υ.γ. το εν λόγω τραγουδάκι διδάσκεται και στο πιάνο στην τάξη των αρχαρίων :)

Σοφία said...

@ Jemma: For me, it's a tie between Avignon and La Rochelle. I'd gladly go back to either of them any time, esp. in summer.

@ Natassa: Μα καλά ρε γμτ, εμάς τίποτα δεν μας μάθανε; Από το πιάνο θυμάμαι το Twinkle Twinkle Little Star, το Βαλσάκι και την Συννεφούλα.

Βρε μήπως είμαι η μόνη τελικά που δεν ξέρει το τραγουδάκι με τη γέφυρα; Χμμμμμ...

Chameleon_Dark said...

Τι υπέροχο ποστ! (Βασικά, με το "τι υπέροχο blog" έπρεπε να ξεκινήσω το σχόλιό μου...) Οι εικόνες σου με ταξίδεψαν μακρυά, σε μια εποχή όπου, λόγω υπερβολικής πίεσης, δεν μπορώ να κουνηθώ από τον τόπο μου (ποιός???Εγώ!!! Αχχχ....)

Υπέροχη η Αβινιόν, με πολύ πλούσια ιστορία, λόγω και της "Παπικής εξορίας" που διηγήθηκες κατα τον 14αρτο αιώνα...Αλλά ανυπομονώ να ανατρέξω και στα προηγούμενα ποστς σου...Για να πάρω μια "κοσμοπολίτικη" ανάσα που τόσο μου λείπει...

Και πάλι τα σέβη μου για την υπέροχη σελλίδα που έχεις στήσει...
Chameleon

Σοφία said...

Σ' ευχαριστώ για τα πολύ καλά σου λόγια και σε καλοσωρίζω στις Κόκκινες Νύχτες!

Crazy Tourists said...

Μπράβο Σοφία!! Πολύ ωραία εκδρομούλα κάναμε πάλι!! :)

CrazyTourist2

Σοφία said...

@ CrazyTourist2: Merci beaucoup mon amie :-)

melomenos said...

θέλω την συνέχεια!!!
μου άρεσε η περιγραφή σου και οι φωτογραφίες!
καλό σου απόγευμα

Σοφία said...

Έρχεται, έρχεται :-)

Faraona said...

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΕΣ ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ!ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΜΟΥ ΚΑΦΕΔΑΚΙ ΑΝΑΠΟΛΗΣΑ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ.ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΠΟΛΥ ΗΡΕΜΑ. ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΕΤΡΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΗΣ.ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΟΥ .ΜΠΡΑΒΟ.