Και οι Σουηδοί έχουν μπάτσους

Στην προηγούμενη ανάρτηση σας έλεγα ότι στην περιοχή Djurgården της Στοκχόλμης υπάρχουν πολλά μουσεία. Ένα από αυτά είναι το Polismuseet, δηλαδή το Μουσείο της Αστυνομίας. Το μουσείο πρέπει να ήταν σχετικά καινούριο, γιατί ο τουριστικός οδηγός δεν το ανέφερε. Τυχαία το βρήκαμε στο δρόμο μας και δεν μπορούσαμε να μην μπούμε για μια γρήγορη ματιά.


Η είσοδος του μουσείου ήταν τίγκα στους μπόμπιρες που είχαν κατακλύσει την περιοχή γύρω από τα αστυνομικά αυτοκίνητα και συναγωνίζονταν ποιος θα κάτσει πρώτος στο τιμόνι.


Στο ταμείο υπήρχαν διάφορα παιχνίδια και δώρα για παιδιά, όπως αρκουδάκια ντυμένα αστυνομικοί, καπελάκια, αυτοκινητάκια και εικονογραφημένα βιβλία για την Αστυνομία.


Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν μια έκθεση με φωτογραφίες αστυνομικών εν δράσει, που κάλυπτε από τα πιο απλά (αστυνόμευση περιοχών) έως τα πιο δύσκολα (καταστολή) και όλα τα ενδιάμεσα (διώξη ναρκωτικών, εκπαίδευση σκύλων κ.λπ.).


Υπήρχε και έκθεση παλιών αστυνομικών αυτοκινήτων και μηχανών.


Ένα μεγάλο μέρος του μουσείου ήταν αφιερωμένο στις αστυνομικές στολές και την εξέλιξή τους με την πάροδο των χρόνων. Για τα παιδιά υπήρχε ειδικό τμήμα στο οποίο μπορούσαν να δοκιμάσουν διάφορες στολές σε παιδικό μέγεθος. Προσωπικά μου άρεσε μια προβολή σλάιντ που έδειχνε διάφορους αστυνομικούς να ντύνονται. Κάθε σλάιντ ήταν ένα στάδιο ντυσίματος, από τα εσώρουχα μέχρι να βάλουν όλη τη στολή τους.


Στον χώρο του μουσείου λειτουργεί και κυλικείο, το οποίο ήταν πολύ δημοφιλές με τους μπόμπιρες και τους γονείς τους. Δεν δοκιμάσαμε τα εδέσματα, αλλά τα φωτογραφίσαμε προς τέρψη οφθαλμών.

Σουηδικές πρασινάδες

Συνεχίζουμε την ανταπόκριση από τη Σουηδία με μερικές φωτογραφίες από την περιοχή Djurgården στα ανατολικά της πόλης. Η περιοχή αυτή είναι ένα μεγάλο πάρκο γύρω από τον κόλπο Djurgårdsbrunnsviken, μερικώς στεριά και μερικώς νησί (η λέξη "στεριά" είναι σχετική, αφού από μία άποψη όλη η Στοκχόλμη είναι ένα σύμπλεγμα νησιών). Στην Djurgården υπάρχουν πολλά μουσεία, για τα οποία θα σας πω σε χωριστό ποστ. Προς το παρόν θα δούμε μόνο φθινοπωρινή φύση.


Παρότι ήταν Σάββατο πρωί (και τα μαγαζιά ανοιχτά) υπήρχε αρκετός κόσμος που έκανε βόλτα στο πάρκο, άλλοι με ποδήλατα, άλλοι με τα σκυλιά τους, αλλά οι περισσότεροι με τα πόδια, μόνοι ή με παρέα.


Μου έκανε εντύπωση ότι δεν είδαμε πολλούς να κάνουν τζόγκιν, αλλά ήταν αρκετοί αυτοί που περπατούσαν με έντονο βήμα, δηλαδή που είχαν βγει για να ασκηθούν και όχι μόνο για να κάνουν βόλτα.


Είδαμε αρκετά όμορφα και αρχαιοπρεπή αγάλματα.


Όμορφα κτήρια στο απέναντι νησί (το δεύτερο είναι το Nordiska Museet).


Επίσης απέναντι στο νησί είδαμε κάποια στιγμή ένα μεγάλο γκρουπ γυναικών που κάτι έκαναν (συγκέντρωση; πάρτυ;) γύρω από ένα άγαλμα, έχοντας μάλιστα ανάψει και φωτιά! Η φωτογραφία δεν είναι τόσο καλή γιατί την τράβηξα με μεγάλο ζουμάρισμα. Η παρέα των ποδηλατών στο από κάτω δρομάκι χρησιμοποιούσε δημοτικά ποδήλατα, γι' αυτό είναι όλα ίδια.


Καραβάκια παντού, για να μη ξεχνάμε ότι είμαστε δίπλα στη θάλασσα.


Ζαρντινιέρες με φυτά και διακοσμητικά λάχανα - πολύ συνηθισμένα στις σκανδιναβικές χώρες.


Ο πύργος Kaknäs, κάτι ανάλογο του Πύργου του ΟΤΕ (λέμε τώρα) στο πιο τσιμεντένιο του και στο πιο ψηλό του. Έχει ύψος 155 μέτρα και αποτελεί το δεύτερο ψηλότερο κτήριο όχι μόνο στη Σουηδία, αλλά και σε ολόκληρη την Σκανδιναβία. Όπως βλέπετε, τα αυτοκίνητα στη Σουηδία έχουν αναμένα φώτα και την ημέρα.


Από την κορυφή του πύργου απολαμβάνει κανείς την καλύτερη θέα της πόλης. Η επόμενη φωτογραφία δεν είναι δική μου αλλά της Wikipedia. Tην παραθέτω γιατί αποτυπώνει πολύ ωραία το στίγμα της πόλης - και κυρίως την ποσότητα του νερού που την περιβάλει. Ο δρόμος που κάνει καμπύλη είναι αυτός με τα αυτοκίνητα στην προηγούμενη φωτογραφία. Τα κτήρια στα αριστερά του δρόμου είναι μουσεία και εκθεσιακοί χώροι. Το κέντρο της Στοκχόλμης φαίνεται στο βάθος δεξιά, και αυτό που φαίνεται σαν χερσόνησος είναι στην ουσία 3-4 νησιά, το ένα κοντά στο άλλο.


Ελπίζω τώρα να καταλαβαίνετε γιατί γέλασα όταν συγκρίναμε την Στοκχόλμη με την βελγική Brugge ως προς τα "βενετσιάνικα" χαρακτηριστικά τους.

Η Βενετία του βορρά

Για να μην σας κρατάω άλλο σε αγωνία, σας αποκαλύπτω (χεχε) ότι πρόκειται για την αγαπημένη μου Στοκχόλμη. Το "ποτάμι" που βλέπετε δεν είναι ποτάμι αλλά είναι το σημείο όπου η λίμνη Mälaren ενώνεται με τη Βαλτική θάλασσα.


Η ευρύτερη περιοχή της εκβολής της λίμνης περιλαμβάνει 24.000 νησιά και ονομάζεται Αρχιπέλαγο της Στοκχόλμης. Η ίδια η Στοκχόλμη είναι χτισμένη πάνω σε 14 νησιά, μερικά μεγαλύτερα και μερικά τόσο μικρά που έχουν πάνω μόνο 1-2 κτήρια. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοπάει, αυτό το χαρακτηριστικό της είναι που μου είχε κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση, γιατί μέχρι τότε νόμιζα πως πρόκειται απλά για πόλη παραθαλάσσια.


Είναι μια πόλη ιδιαίτερα γραφική και πολλοί την ονομάζουν "Βενετία του Βορρά" επειδή μοιάζει σε στυλ με τη γνωστή ιταλική πόλη. Βέβαια δεν έχει γόνδολες, αλλά έχει πολύ νερό, πάνω από 40 γέφυρες και πολλά, πάρα πολλά καράβια.


Το συγκεκριμένο ταξίδι έγινε πέρσυ τον Οκτώβριο. Το φθινόπωρο δεν είναι η καλύτερη εποχή για να επισκευτεί κανείς την Σουηδία, καθώς από τα τέλη Σεπτεμβρίου και μετά οι μέρες μικραίνουν πάρα πολύ και το κρύο είναι αρκετά βαρύ. Ενδεικτικά θα σας πω ότι τέτοια εποχή στην Στοκχόλμη ο ήλιος ανατέλει μετά τις 8 το πρωί και δύει πριν τις 3 το μεσημέρι. Όταν πήγαμε εμείς ήταν αρχές Οκτωβρίου και είχαμε λίγο περισσότερο φως, ειδικά τη δεύτερη μέρα που είχε λιγότερα σύννεφα και όπως βλέπετε οι φωτογραφίες είναι αρκετά φωτεινές.


Τις φωτογραφίες τις τράβηξα με το που ξυπνήσαμε, λίγο μετά τις 8 το πρωί. Μέχρι να πάρουμε πρωϊνό και να ετοιμαστούμε να βγούμε από το ξενοδοχείο είχε πάει 10:30. Η τελευταία φωτογραφία που έβγαλα από το μπαλκόνι είναι αυτή που ακολουθεί.


Όχι, ο ήλιος δεν είναι έτοιμος να δύσει. Αυτό το πορτοκαλί που βλέπετε είναι το "μεσημεριανό" φως του σουηδικού χειμώνα...

Ευχαριστώ όλους όσους πήραν μέρος στο κουίζ και ιδιαιτέρως εκείνους που ενώ αναγνώρισαν την Στοκχόλμη, δεν το είπαν και άφησαν αυτούς που δεν ήξεραν να μαντέψουν. Όσοι μάντεψαν Γερμανία ή Αμστελόδαμο, δεν έπεσαν πολύ έξω, γιατί όντως η Στοκχόλμη είναι στο ίδιο στυλ. Βουδαπέστη δεν έχω πάει, αλλά από φωτογραφίες που έχω δει πρέπει επίσης να μοιάζει αρκετά.

Όσοι είπατε Τρίκαλα Κορινθίας, Πέραμα, Μογκαντίσου, Χαρτούμ κ.λπ. είστε εντελώς εκτός συναγωνισμού!