Thursday, 24 September 2009

Ένα ιδιαίτερο σπίτι

Κάθε Σεπτέμβριο, διοργανώνεται στο Λονδίνο ένα διήμερο που λέγεται Open House. Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού, ανοίγουν τις πόρτες τους 700 περίπου κτήρια που έχουν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι προσβάσιμα στο ευρύ κοινό είτε γιατί είναι ιδιωτικές κατοικίες, είτε γιατί χρησιμοποιούνται ως δικαστήρια, θέατρα, σχολεία κ.λπ.


Το κτήριο που είδα την Κυριακή είναι μια μικρή έπαυλη που χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα (περίπου 60 χρόνια πριν τα πρώτα δικά μας νεοκλασικά) και κατοικείται ως σήμερα. Πρόκειται για ένα κατά βάση τετράγωνο κτήριο με δύο ορόφους και ιδιόμορφη διαρρύθμιση. Στο κέντρο έχει τοποθετηθεί το κλιμακοστάσιο και γύρω του μια σειρά κυκλικών (οκτάγωνων για την ακρίβεια) και τετράγωνων δωματίων με πόρτες που οδηγούν από τον ένα χώρο στον άλλο, χωρίς διάδρομο. Το σχεδιάγραμμα που ακολουθεί, είναι η κάτοψη του δεύτερου όροφου του κτηρίου.


Από το ισόγειο είδαμε τα τέσσερα στρογγυλά δωμάτια, δηλαδή το χωλ της εισόδου, την τραπεζαρία, τη βιβλιοθήκη και την κουζίνα. Κατ' αρχήν θαυμάσαμε το κλιμακοστάσιο με τη γυάλινη οροφή.


Η τραπεζαρία είχε μετατραπεί σε χώρο συγκέντρωσης για τις ανάγκες της ξενάγησης. Ενδιαφέρον είχε η τοιχογραφία που απεικονίζει από τη μια μεριά το κεντρικό Λονδίνο και από την άλλη το Greenwich, και σχεδιάστηκε το 1995. Μου άρεσε αυτό το πάντρεμα του παλιού με το σύγχρονο, γιατί είναι μια συνέχεια στο χρόνο που δεν τη βρίσκεις στα μουσεία. Το πιάνο που διακρίνεται λίγο στο κάτω μέρος της πρώτης φωτογραφίας είναι του 1815.


Εδώ βλέπουμε το τρίτο στρογγυλό δωμάτιο που χρησιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος. Το δωμάτιο έχει χωριστεί στα δύο - το ένα κομμάτι είναι βιβλιοθήκη, ενώ στο πίσω μέρος (στα δεξιά της φωτογραφίας) είναι το πλυσταριό. Η πόρτα στα αριστερά οδηγεί σε μια άλλη αποθηκούλα, που με τη σειρά της οδηγεί στο κλιμακοστάσιο.


Το τέταρτο στρογγυλό δωμάτιο είναι η κουζίνα. Όμορφο δωμάτιο και πολύ μεγάλο. Αυτό που κρέμεται στο κέντρο πάνω από τη νησίδα είναι διακοσμητικό κλουβί.


Εδώ είμαστε στο σαλόνι, που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο και αποτελείται από τρία δωμάτια ενωμένα (ένα στρογγυλό και δύο τετράγωνα). Οι καμάρες και οι Ιωνικού ρυθμού κολώνες χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα και είναι γύψινες. Η ζωγραφιστή οροφή είναι μεταγενέστερη, των αρχών του 19ου αιώνα, τότε που ήταν της μόδας η διακόσμηση σε γαλλικό στυλ (ροκοκό).


Εδώ προσπάθησα να κάνω κάτι καλλιτεχνικό με τον καθρέφτη και τον πολυέλαιο. Δεν είμαι σίγουρη ότι το πέτυχα...


Στην επόμενη φωτογραφία βλέπετε πώς ενώνονται τα δωμάτια μεταξύ τους. Παρόμοιο στυλ διαρρύθμισης συναντιέται και στα δικά μας νεοκλασικά (και όχι μόνο) κτήρια.


Σε όλα τα δωμάτια υπάρχουν τζάκια, τα οποία φαντάζομαι ότι δεν χρησιμοποιούνται πια, αφού το σπίτι έχει κεντρική θέρμανση με καλοριφέρ.


Αυτό είναι το κινέζικο υπνοδωμάτιο, που ονομάστηκε έτσι από το κινέζικο μοτίβο της ταπετσαρίας του. Το δωμάτιο αυτό είναι γωνιακό με ενώνεται με δύο στρογγυλά δωμάτια. Το ένα είναι καθιστικό και το άλλο βεστιάριο με μπάνιο.


Αυτό είναι το μπάνιο - στο οποίο μπορείς άνετα να κάνεις και πάρτυ. Στο πάτωμα μοκέτα, στους τοίχους μάρμαρο και ταπετσαρία. Πλακάκι πουθενά.


Από τον δεύτερο όροφο μπορείς να ανεβείς με μια πολύ στενή και στριφογυριστή σκαλίτσα στη σοφίτα, η οποία αποτελείται από πολλά μικρά δωμάτια που δεν τα είδαμε. Είδαμε όμως τη γυάλινη κωνική κορυφή του κλιμακοστασίου, από την οποία κρέμεται μια μεγαλούτσικη καμπάνα. Παλιότερα η έπαυλη περιστοιχιζόταν από κτήμα 25 στρεμμάτων, και η καμπάνα χρησίμευε ως σύστημα συναγερμού σε περίπτωση πυρκαγιάς.


Αυτή είναι η θέα από την κορυφή του κλιμακοστασίου προς το ισόγειο. Προφανώς αν πάσχεις από ακροφοβία, δεν κοιτάς κάτω!


Εδώ είμαστε στην σκεπαστή είσοδο που οδηγεί από το σαλόνι στον κήπο. Οι έξι κολώνες είναι μαρμάρινες αλλά η οροφή είναι ξύλινη.


Από τα 25 στρέμματα του κτήματος, έχουν μείνει τέσσερα. Το κτήμα είναι πολύ περιποιημένο, με γκαζόν, ρυάκι, βρυσούλες, αποθήκες, λαχανόκηπο και αρκετά δέντρα. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες, αλλά επειδή είχε αρχίσει να νυχτώνει και η μηχανούλα μου είναι περιορισμένων δυνατοτήτων, οι φωτογραφίες δεν είναι τόσο καλές. Σας δείχνω την καλύτερη, στην οποία βλέπετε το σπίτι από το πλάι, όπως φαίνεται από τη μέση περίπου του κτήματος.


Ελπίζω να σας άρεσε η ξενάγησή μου. Προσωπικά ενθουσιάστηκα που είχα την ευκαιρία να εξερευνήσω ένα πραγματικό σπίτι και όχι ένα μουσείο. Του χρόνου θα επιδιώξω να δω πολύ περισσότερα κτήρια κατά τη διάρκεια του Open House - και θα πάω προετοιμασμένη, με την καλή μου τη μηχανή.

Στο Flickr υπάρχει ειδικό γκρουπ όπου συγκεντρώνονται οι καλύτερες φωτογραφίες από το Open House. Οι φετινές δεν έχουν δημοσιευτεί ακόμα, αλλά μπορείτε να δείτε τις περσινές εδώ.

27 comments:

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas said...

Να λοιπόν που είδαμε και το "ανοικτό σου σπίτι". Υπέροχο, όπως και οι φωτογραφίες. Μέρα καλή

George said...

μου άρεσε και μένα το σπίτι. Είναι πράγματι ιδιαίτερο. Μου αρεσε πολύ η βιβλιοθήκη το ειδικό κλουβί στην κουζίνα και το καμπανάκι για την πυρκαγιά.

Lily said...

Καλημέρα Σοφία

Πάρα πολύ όμορφη η ξενάγηση και το σπίτι. Πρέπει να είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον το open house, και καλά θα κάνεις αν του χρόνου αποφασίσεις να επισκεφτείς περισσότερα σπίτια.

Λίγο περίεργη αυτή η διαρρύθμιση, από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Σίγουρα είναι λειτουργική; Κάποια παλιότερα σπίτια που θυμάμαι έχουν ένα χωλ στη μέση και από εκεί μπαίνει κάποιος στα δωμάτια.

ftylos said...

Πολύ καλή ιδέα να μπορείς να δεις τέτοια δημιουργήματα.Αν και πολύ κλασσικό για τα γούστα μου, μου άρεσε η βιβλιοθήκη και η κουζίνα.Και επιπλέον έχει αυτό που λατρέυω και λείπει από τα ελληνικά σπίτια.Παράθυρα..
Πάντως εγώ πιστεύω θα φοβόμουν να μείνω σε ένα τέτοιο σπίτι.Ίσως να φταίνε οι ταινίες τρόμου που έχω δει.
Τη καλημέρα μου

Anastasios said...

Ωραίες φωτογραφίες!

Πολλές Καλημέρες!

koulpa said...

τι ωραία.. σα να μοιρίζω την ατμόσφαιρα.. δεν είναι και έυκολο να συντηρείς τέτοιο χώρο.. στις ακρίβιας τον καιρό.. :):)
βλέπω να λίγα που έχουν απομήνει εδώ.. παρατημένα τα περισσότερα.. περιμένουν να πέσουν.. για να απεγκλοβιστούν οι ιδιωκτήτες τους από τους νόμους περι διατηρηταίων και να γίνουν κι αυτά πολυκατοικείες..
καλημερούδιααα:):)

~~A~~ said...

Όπως και λες και στον τίτλο ένα ιδιαίτερο σπίτι!!!

Καλημέρα!

Vassilis said...

ωραία εμπειρία το open house, αλλά αυτή η μοκέτα στο μπάνιο κάπως μου κάθεται ...

DaNaH said...

Πραγματικά πολύ όμορφες φωτογραφίες Σοφία και πολύ ωραίος θεσμός αυτά τα open houses! Υπήρχε κάποιος εκεί μέσα που να σας έκανε περιήγηση και να σας εξηγούσε τα αρχιτεκτονικά στυλ και τις ημερομηνίες κατασκευής του σπιτιού;

Η φωτογραφία με τον καθρέφτη και τον πολυέλαιο βγήκε φοβερή, σίγουρα το πέτυχες αυτό που ήθελες! :)

Niki said...

Polu oreo auto to Open house! Kai xairomai pou anagnorizo merika basic elements apo tin arxitektoniki (pou kaname sto sxoleio^^ hihi)

tha ithela kai ego ena tetoio spitaki.

J D Rennison said...

Πάντως όπως και δήποτε πρέπει να έχει μοκέτα και η μπανιέρα! Έχω δει μοκέτα γύρω από τουαλέτες, όπως όλοι εδώ, το οποίο είναι ήδη κουλό, αλλά και στη μπανιέρα ακόμα που ο κίνδυνος συσσώρευσης μικροβίων είναι περισότερος λόγω του πιτσιλίσματος (και ξεκινά μυρίζει και πιο γρήγορα...);

Σοφία said...

Καλημέρα! Πολύ χαίρομαι που σας άρεσε η ανάρτηση. Θα γράψω μια απάντηση για όλους, μιας που πολλά από τα σχόλια επαναλαμβάνονται.

Προσωπικά, δεν θα ήθελα να μένω σε ένα τέτοιο σπίτι. Ήταν από πάντα το όνειρό μου να μείνω σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό (αν ποτέ κερδίσω το ΛΟΤΤΟ που δεν παίζω) αλλά ένα σπίτι τόσο μεγάλο και τόσο παλιό, με σκαλοπατάκια και ανώμαλα πατώματα, δεν με ενθουσιάζει. Η περίεργη διαρρύθμιση είναι το λιγότερο.

Την ξενάγηση την έκαναν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού, και μας συνόδευσαν σε όλη τη διάρκεια της επίσκεψης. Ρώτησα την οικοδέσποινα πώς είναι να μένεις σε αυτό το σπίτι, και δήλωσε ενθουσιασμένη. Βέβαια αν δεν της άρεσε φαντάζομαι ότι θα είχε μετακομίσει. Μένουν εκεί πάνω από 15 χρόνια, που για τα αγγλικά δεδομένα είναι αρκετά μεγάλο διάστημα.

Η μοκέτα στο μπάνιο είναι πολύ συνηθισμένη στη Βρετανία (κι εμείς έχουμε στο σπίτι) και δεν είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο φαντάζεται κανείς. Απλά χρησιμοποιείς πατάκια που τα πλένεις σε τακτά χρονικά διαστήματα. Προσέξτε ότι στην μπανιέρα δεν υπάρχει ντουζ, οπότε το πιτσίλισμα είναι μηδαμινό. Στα καινούρια σπίτια, όταν βάζουν ντουζιέρες τοποθετούν αυτές με τα κουβούκλια που κλείνουν, οπότε πάλι δεν τίθεται θέμα πιτσιλίσματος. Απλά θέλει λίγη προσοχή.

geokalp said...

άντε και στο Λευκό Οίκο!
ευχή είναι, μην παρεξηγηθούμε

εμένα πάντως με τρέλανες με τη περιήγηση!
φιλιά!

geokalp said...

και μου θύμησες μια ταινία με την Έμα Τόμσον, νομίζω εποχή Β'ΠΠ, που καθόμουν και την έβλεπα για το απίθανο σπίτι όπου διαδραματιζοταν

konstantinos said...

Και μια ακόμη επιτυχημένη ξενάγηση από τη διαχειρίστρια του ιστολογίου! Ωραίες και οι φωτό που τράβηξες! Θα ξεχωρίσω αυτή με την καμπάνα και την επόμενη με το κλιμακοστάσιο. Εντάξει, κι αυτή με τον πολυέλαιο στον καθρέπτη καλή το είχε το καλλιτεχνικό της! ;-Ρ
Μου θυμίζει λίγο το διαμέρισμα στο οποίο έμενα μέχρι πρότινος σε διατηρητέα οικοδομή, αλλά δεν είχαμε χώρο για ρυάκια και δέντρα! Κατά τ'άλλα, κι εμείς έτσι είμασταν, μη νομίζεις! Άρχοντες!!

sakidio said...

αρκετά δεμένος (εξωτερικός τουλάχιστον ) σχεδιασμός. αυτό μου άρεσε. θα ήθελα να δοκιμάσω να δω πώς θα ήταν η ζωή σε ένα τέτοιο κτήριο...

υ.γ. επαναλαμβάνομαι αλλά όμορφη και ενημερωτική η παρουσίαση σου :-)

NdN said...

Πολύ μου άρεσε το σπίτι.Δεν είχα ακούσει πουθενά γι αυτ΄λη την Open Day. θα ενημερωθώ και του χρόνου θα κοιτάξω και εγλω που μπορώ να πάω!

Litanie des Saints said...

Ρε, είναι τέλειο! Κι εγώ λατρεύω τα σπίτια...

Crazy Tourists said...

Εξαιρετική ιδέα! Και υπέροχο σπίτι!

Τρελοτουρίστρια

KitsosMitsos said...

Απίστευτο σπίτι! Και πολύ καλή η κίνηση να τα ανοίγουν για το κοινό.
Ειλικρινά δε θα μπορούσα να με φανταστώ να μένω εκεί :-)
Ωραία ανάρτηση

Χάρης said...

Πολύ καλή ξενάγηση!
Μακάρι να βλέπαμε κι εμείς κανα τέτοιο στην Ελλάδα...

Σοφία said...

@ Geokalp: Ευχαριστώ! Είμαι σίγουρη πως μια ξενάγηση στον Λευκό Οίκο είναι εμπερία ζωής :-)

@ Konstantinos: Φωτογραφίες υπάρχουν από το διαμέρισμα;;

@ Sakidio: Υποψιάζομαι ότι η ζωή σε ένα τέτοιο κτήριο περιλαμβάνει πολύ περπάτημα!

@ NdN: Σκέφτομαι να κάνω από τώρα μια ανάρτηση στο Greeks in London με ετεροχρονισμένη ημερομηνία (+11 μήνες) για να το θυμηθούμε όλοι μας.

@ Litanie des Saints & Crazy Tourists: Ευχαριστώ, χαίρομαι που σας άρεσε :-)

@ KitsosMitsos: Ούτε εγώ μπορώ να με φανταστώ να μένω σε τέτοιο σπίτι. Χίλιες φορές το διαμερισματάκι μου!

@ Χάρης: Είναι πολύ καλή πρωτοβουλία, ίσως κάποια στιγμή γίνει και στην Ελλάδα.

kiki said...

Το σπίτι που έλεγες ε; Ενδιαφέρον!

J D Rennison said...

Ιδιαίτερο πρόβλημα δεν είναι, απλώς είναι κουλό και δεν έχω ακούσει ποτέ μια λογική εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό το πράγμα. Άλλο πράγμα είναι να έχουν κολλημένες μοκέτες τα δωμάτια και το σαλόνι και ο διάδρομος - το οποίο πάλι είναι βλακώδες αλλά χωνεύεται - κι άλλο αυτοί οι δύο χώροι (σε μερικά σπίτια ο καμπινές είναι χωριστά). Τουλάχιστον αν είσαι άντρας δεν πρόκειται να μη ρίξεις και μια σταγόνα έξω, είτε αν πλένεσαι ή ξυρίζεσαι στο νεροχύτη είτε αλλού. Στα καινούρια σπίτια το κατάλαβαν και εκτός από κουβούκλια στις ντουζιέρες έχουν πλακάκι ή laminate πάτωμα.

Σοφία said...

Φαντάζομαι χρησιμοποιούν μοκέτα επειδή είναι πιο ζεστή και δεν γλυστράει. Επιπλέον είναι φτηνή και προσφέρει ηχομόνωση. Από εκεί και πέρα εξαρτάται από το πόσο πιτσιλιάρης είσαι ;-)

Να είσαι σίγουρος πως αν ήταν πιο φτηνό να βάλουν ξύλινο πάτωμα ή πλακάκι, δεν θα είχε κανένα σπίτι μοκέτα.

Drama Queen said...

Πολύ ενδιαφέρον!

deninho said...

Φανταστικό σπίτι! Πολύ ωραία ιδέα το "ανοιχτό σπίτι". Υπάρχουν πολλά σπίτια εδώ στην Αθήνα, που τα έχω δει απ'έξω και θα'θελα να τα δω πως είναι από μέσα :-)