Monday, 30 July 2007

Καράβια εδώ, καράβια εκεί, καράβια παρά πέρα

Η τρίτη μέρα στο Όσλο ξημέρωσε βροχερή, παγερή και συννεφιασμένη. Με λίγα λόγια, καμία σχέση με την προηγούμενη. Αφού δεν υπήρχε περίπτωση να πάμε βόλτα με τέτοιο καιρό, είπαμε να πάρουμε σβάρνα τα μουσεία. Αγοράσαμε κάτι ειδικές κάρτες για τουρίστες, οι οποίες με 30 ευρώ δίνουν δωρεάν συγκοινωνίες και είσοδο στα μουσεία της πόλης για 24 ώρες, και ξεκινήσαμε για το Bygdoy, μια χερσόνησο στα αριστερά του κέντρου (περίπου 15 λεπτά με λεωφορείο) όπου είναι μαζεμένα τα πιο δημοφιλή μουσεία της πόλης.

Είδαμε τρία μουσεία, και όλα είχαν σχέση με πλοία και εξερευνήσεις. Να ξέρετε, οι Νορβηγοί δεν έχουν στασιό. Όπου πάνε καράβια, πάνε κι αυτοί. Όπου δεν πάνε καράβια, φτιάχνουν καράβια και πάνε. Λαός-ταξιδευτής και ανήσυχος. Ούτε να τους κυνηγούσαν.

Το πρώτο μουσείο που είδαμε ήταν το Vikingskipshuset, το μουσείο των πλοίων των Βίκινγκ. Οι Βίκινγκ συνήθιζαν να θάβουν τους νεκρούς τους μέσα σε πλοία, και τρία από αυτά έχουν διασωθεί και εκτίθενται σε ένα ειδικά σχεδιασμένο μουσείο, μαζί με διάφορα ευρήματα από τους τάφους. Προσωπικά με εντυπωσίασαν δύο πράγματα: το μέγεθος των πλοίων (σαν μεγάλα καρυδότσουφλα ένα πράγμα) και το πόσο μακριά κατάφεραν να ταξιδέψουν: από τη Γροιλανδία και την Αμερική μέχρι την Ιταλία, το Βυζάντιο και την Κασπία θάλασσα. Πραγματικοί θαλασσοπόροι και κατακτητές, όχι παίξε-γέλασε.


Το επόμενο μουσείο που είδαμε ήταν το Μουσείο Kon-Tiki το οποίο είναι αφιερωμένο σε διάφορα εγχειρήματα του Νορβηγού εξερευνητή Θωρ Χάγερνταλ, ο οποίος το 1947 ταξίδεψε από το Περού στην Πολυνησία πάνω σε μια σχεδία (το Κον-τίκι που λέγαμε) για να αποδείξει ότι οι πρώτοι άποικοι της Ωκεανίας ήταν από τη Νότια Αμερική. Το ταξίδι του κράτησε 101 μέρες και τα κατάφερε (μα τον Δία!) ακολουθώντας τα ρεύματα του Ειρηνικού ωκεανού. Στο ίδιο μουσείο υπάρχει και η σχεδία Ra ΙΙ με την οποία ο Χάγερνταλ ταξίδεψε το 1970 από το Μαρόκο στην Καραϊβική με σκοπό να δείξει ότι οι Αφρικανοί και οι Αραβες πιθανόν να είχαν φθάσει στην Αμερική πριν από τους Ευρωπαίους. 'Ο,τι και να πω είναι λίγο. Για να ζήσεις *επί μήνες* πάνω σε μια σχεδία, θέλει να έχεις γερά κότσια. Προφανώς το έλεγε η καρδούλα του.


Το τελευταίο μουσείο που είδαμε, και αυτό που εμένα προσωπικά μου άρεσε περισσότερο, ήταν το Frammuseet, αφιερωμένο στο πλοίο Fram, το ανθεκτικότερο ξύλινο πλοίο όλων των εποχών. Με το Fram έγιναν τρεις αποστολές στους πόλους: η πρώτη στα 1893-96 στον Βόρειο και η τελευταία με τον Αμούνδσεν στο Νότιο Πόλο το 1910-12. Στο πρώτο του (νομίζω) ταξίδι, το Fram σκάλωσε στον πάγο, και έμεινε εγκλωβισμένο για τρία ολόκληρα χρόνια, τελικά όμως πλήρωμα και πλοίο επέστρεψαν στη Νορβηγία σώοι και αβλαβείς. Πώς άντεξαν κλεισμένοι τόσο καιρό σαν τα ποντίκια, μόνο η ψυχή τους το ξέρει! Μάλλον δεν έπασχε κανένας τους από κλειστοφοβία. Το πλοίο είναι εξαιρετικά καλοδιατηρημένο και οι επισκέπτες μπορούν να μπουν μέσα και να το γυρίσουν όλο, από το κατάστρωμα μέχρι τις μικροσκοπικές κουκέτες, το μηχανοστάσιο και τα αμπάρια.


Μετά από τόσα καράβια, προσθέσαμε κι άλλο ένα: το καράβι της γραμμής 91 που συνδέει τo Bygdoy με το Aker Brugge. Είχε φάση το καράβι σε ρόλο λεωφορείου, ειδικά όταν κούναγε πέρα-δώθε κι έσταζε νερό από τα ανοίγματα στην κουκούλα. Τι αξία έχει να ταξιδεύεις αν δε ζήσεις και μια περιπέτεια;

14 comments:

dimosthenis s. said...

Καλημέρα Σοφία! Κανένα ψαγμένο κλαμπάκι παίζει στο Όσλο ή αν πάω θα κοιμάμαι όπως στη Σουηδία; δλδ εδώ που μένω...όχι και στη Στοκχόλμη βέβαια!!!

laplace78 said...

Kalhmera sofaki!!!!
bale kialles fwto!pragmatika mas ftiaxneis thn xalasmenh hmera(ko ebdomada k mhna mporw na pw :P)

Σοφία said...

Kαλημέρα και στους δυο σας!

@ Dimosthenis: Καλά, δεν σου έφτασαν τα κλαμπ στο Άμστερνταμ?!! Τσκ τσκ τσκ
Για Όσλο δεν ξέρω να σου πω, γιατί πήγα μόνο σε εστιατόρια. Από το Λονδίνο να ψάχνω για κλαμπάκι στο Όσλο, ε δε λέει ;-)

@ Laplace78: Αααα δεν θέλω να ακούω τέτοια ηττοπάθεια!! Πλατύ χαμόγελο *τώρα* παρακαλώ πολύ :-)

dimosthenis s. said...

Κοίτα στο Άμστερνταμ ένα είναι το κλαμπ κι αυτό το βλέπεις αν κάνεις κλικ στο σημερινό ποστ. Φαντάζομαι όμως το έχεις δει ήδη... Εγώ λέω ΑΝ και ΟΤΑΝ πάω στο Όσλο (το οποίο οι Σουηδοί προφέρουν Ούσλου), να έχει τίποτα να γουστάρουμε, αν και ναι μετά το συγκεκριμένο κλάμπ στο Άμστερνταμ, όλα τα άλλα είναι ... οδοντόπαστες

Σοφία said...

Βασικά αν είσαι των κλαμπ, μάλλον είναι καλύτερα να ξαναπάς στο Άμστερνταμ και ν'αφήσεις το Όσλο για κανένα οικογενειακό ταξίδι.

Σοφία said...

Υ.Γ. Και οι Νορβηγοί Ούσλου το λένε ;-)

melomenos said...

πολύ όμορφες οι περιγραφές σου
και οι φωτογραφίες
πολλοί θα ήθελαν να επισκεφτούν τέτοια μουσεία
καλημέρα σου

dimosthenis s. said...

Μάλιστα. Μηδέν κλαμπινγ δλδ στο Ούσλου...:)

the BluElephant said...

ένα καράβι και μια μεγάλη θάλασσα σήμερα πάντως την χρειάζομαι...


θάλασσα, θάλασσα
τι μου έχεις κάνει

Σοφία said...

@ Melomenos: Σ' ευχαριστώ πολύ :-)

@ Dimosthenis: Μηδέν, το απόλυτο.

@ The Bluelephant: Τόση θάλασσα γύρω από το νησί δεν επαρκεί, ε;

Manolis said...

Και ένας γνωστός μου από την Ρούμελη, Όσλου το λέει :-)))

the BluElephant said...

εγώ ξέρω ότι η θάλασσα έχει μπλε χρώμα...αυτό δεν είναι θάλασσα! :)

Σοφία said...

@ Manolis: Κοσμογυρισμένος ο φίλος σου, για να ξέρει μέχρι και τη σωστή προυφουρά του Όσλου :-p

@ The Bluelephant: Δεν είναι το απέραντο γαλάζιο, αλλά το απέραντο γκρι ;-)

Bolek said...

ΟΥΣΛΟ ΜΕ ΠΑΧΥ ΣΙΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ